169بدين شرح است:
منبر از جنس چوب طَرفاء (كه گويند همان عنبر است) بوده و چيزى جز آثار آن باقى نمانده است. منبر رسول الله (ص) درون منبر فعلى قرار دارد و منبر فعلى - كه گفته مى‌شود آن را معاويه ساخته - پوشش بيرونى آن است. منبر حضرت رسول (ص) سه پله داشته و منبر جديد (بدون احتساب پله‌هاى افزوده شده به آن) پنج پله دارد. طول منبر با پله‌هاى افزوده شده 5 ذراع كامل است و بدون احتساب آن 4 ذراع كامل است. ارتفاع منبر 4 ذراع و ارتفاع محل بالا رفتن از آن 3 ذراع، و عرض درِ آن يك ذراع و جايگاه نشستن در آن يك ذراع و يك سوم است.
هروى ابعاد حجرۀ پيامبر (ص) را چنين بيان مى‌كند:
محيط حجره 5/58 ذراع، و طول اضلاع آن 15، 5/17، 14 و 12 ذراع است. مساحت روضۀ حضرت فاطمه (س) دو ذراع و ربع در دو ذراع و ربع است، و فاصله آنجا تا سر حجره تا «جبّانه» 40 ذراع، و فاصله جبّانه تا منبر 15 ذراع، و فاصله ستون مخلّقه تا جبّانه 20 ذراع است.
در اين كتاب ابعاد تقريبى مسجدالنبى چنين ذكر شده است:
طول ضلع جنوبى: 170 ذراع، طول ضلع شمالى: 173 ذراع، طول ضلع شرقى: 262 ذراع و طول ضلع غربى: 255 ذراع.
تعداد طاقگان‌هاى مسجد نيز شامل 19 طاقگان در شرق، 19 طاقگان در غرب، 11 طاقگان در جنوب، 11 طاقگان در شمال، و در مجموع 60 طاقگان بوده است.
اسامى درهاى مسجدالنبى نيز باب البقيع، باب جبرئيل، باب الاستاذين، باب الخشيه، باب الرحمه و باب الخوخه بوده است.
اماكن و زيارتگاه‌هاى مدينۀ منوّره
هروى در آغاز سخن خود در باب زيارتگاه‌ها، از مساجد زير ياد كرده و براى برخى توضيحات مختصرى ارائه كرده است:
- مسجد فتح، كه گفته مى‌شود پيامبر (ص) در روز خندق در آنجا، در محل ستون روى كوه، دعا كرد و دعاى وى مستجاب شد.
- مسجد قبلتين، كه پيامبر (ص) در آنجا پس از هفده ماه نماز خواندن به سمت بيت‌المقدس،