168هروى مساجد زير را در شمار مساجد مِنا ياد مى‌كند:
مسجد خَيف، مسجد جَمره، مسجد عايشه و مسجد ذبح اسماعيل؛ و البته به قولى حادثه ذبح اسماعيل در شِعب ثَبير - از كوه‌هاى منا - رخ داده است. او همچنين از قبر ميمونه همسر پيامبر (ص) در منطقۀ «سَرِف» ياد مى‌كند.
اما اماكن و زيارتگاه‌هاى واقع در ميان مكه و مدينه، كه در اين كتاب به آنها اشاره شده است، عبارت‌اند از:
- قبر آمنه مادر پيامبر (ص) و قبر عبدالله بن امام جعفر صادق (ع) در «اَبواء» .
- قبر قاسم بن محمد بن ابى‌بكر؛ خيمه ام‌معبد عاتكه بنت خالد، كه پيامبر (ص) و ابوبكر
در مسيرشان به مدينه، در آنجا اقامت نمودند.
- غدير خُم، كه هروى آن را محل عقد اخوّت ميان پيامبر (ص) با امام على (ع) دانسته
است.
- بدر و حنين كه محل وقوع دو غزوه از غزوه‌هاى پيامبر (ص) است.
- جبل الملائكه، كه گويند خداوند در روز بدر، از ناحيۀ اين كوه ملائكه را براى
يارى پيامبر (ص) فرستاد و به گفتۀ هروى صداى طبل تا زمان وى از آن كوه شنيده
مى‌شود.
- كوه ريحانه و وادى الفَزَع، كه از منزلگاه‌هاى حاجيان است و قبر عروة بن زبير در
آنجا قرار دارد.
- چاه على بن ابى‌طالب (ع) نزديك مدينه، كه گفته مى‌شود آن حضرت در آنجا با
جنّيان جنگيد.
توصيف مسجدالنبى
على بن ابى‌بكر هروى بيان زيارتگاه‌هاى مدينه را با توصيف مسجدالنبى آغاز مى‌كند. او اشاره مى‌كند كه در حجرۀ پيامبر (ص) ابوبكر و عمر نيز مدفون ا ند و در كنار حجره، روضۀ فاطمه (عليهاالسلام) و ستون مخلّقه قرار دارد. بخشى از حجرۀ نبوى نيز كه بيرون آمدگى دارد و به نام «خنساء» شهرت يافته، گفته مى‌شود محل چاه آبى است كه بر در حجرۀ عايشه قرار داشته و براى همين به شكل برجسته و بيرون آمده است.
او در ادامه به بيان تاريخچه و توصيف مختصر منبر پيامبر خدا (ص) مى‌پردازد و سخن وى در اين باره