159تعريف كنيم؛ سپس تعداد تكرار آن را در وضعيت فعلى مشخص كنيم و در نهايت تعيين كنيم كه دقيقاً چه تغييرى مىخواهيم در آن رفتار ايجاد كنيم؛ آيا مىخواهيم آن را به كلى حذف نماييم (مثل ترك سيگار) ، يا فقط آن را كاهش دهيم (مثل پرخورى) ، يا آن را تحت كنترل خود قرار دهيم (مثل عصبانيت) .
پس از انجام اين اقدامات اوليه، فنون مناسب تغيير رفتار را شناسايى و طبق دستور به كار مىبنديم تا به هدف مطلوب خود دست يابيم.
3. درك بهتر ديگران و بهبود روابط ميان فردى
انسان موجودى اجتماعى است و بدون ارتباط با ديگران نمىتواند زندگى سالم و رضايتبخشى داشته باشد. به همين دليل ارتباطات ميان فردى، بخش بزرگى از زندگى ما را تشكيل مىدهد. براى اينكه بهتر و مؤثرتر با ديگران رابطه برقرار كنيم، بايد توانايى درك عواطف، احساسات، هيجانات و رفتارهاى آنها را داشته باشيم. دانش روانشناسى اين امكان را براى ما فراهم مىسازد تا با تقويت هوش هيجانى خود و فراگيرى مهارتهاى همدلى و ارتباطى، روابط ميان فردى خود را تقويت كنيم و از تعامل با ديگران لذت ببريم.
4. حفظ سلامت عمومى و ارتقاى احساس خشنودى و رضايت از زندگى
امروزه بر همگان آشكار شده است كه استرس، اضطراب و ساير ناخشنودىهاى روحى، علت بسيارى از بيمارىهاى جسمى و مشكلات رفتارى است. از سوى ديگر زندگى ماشينى و پررقابت كنونى دائماً انسانها را در معرض فشار روانى و اضطراب قرار داده، آنها را به شدت آسيبپذير ساخته است.
يكى از مهمترين كاربردهاى روانشناسى ارائۀ راهكارهاى مناسب براى حفظ سلامت جسمى و روانى و پيشگيرى از ابتلا به انواع بيمارىهاست. اين علم با ارائۀ فنون مقابله با اضطراب و فشارهاى روانى، راهبردهاى مؤثرى را براى حفظ سلامتى و شادى بيشتر ارائه مىدهد؛ مثلاً يافتههاى روانشناسى سلامت به ما مىگويد: مثبت انديشى و پرهيز از بدبينى و افكار منفى و همچنين توجه به ارزشهاى اخلاقى و معنوى و ارتباط صميمانه با خداوند، موجب آرامش روانى و خشنودى درونى مىگردد؛ يا ورزش منظم