89
ام حبيبه پس از پيامبر خدا (ص)
از امّحبيبه و زندگانياش پس از رحلت پيامبر (ص) خبر چندانى در دست نيست. بيشترين اخبار و نقل‌هايى كه درباره امّحبيبه پس از پيامبر خدا وجود دارد، مربوط به وقايع ايام محاصرۀ دارالخلافة عثمان و قتل او است. چنان‌كه آوردهاند: خليفۀ سوم پس از آنكه در محاصرۀ معترضان افتاد، افرادى را به سوى على (ع) و امّحبيبه و زبير و برخى ديگر از همسران پيامبر خدا (ص) فرستاد و از آنان تقاضاى آب و غذا كرد.
امّ حبيبه سوار بر استر، نزد آنان آمد و به بهانۀ اينكه وصيت‌نامه‌هاى بنى اميه دست عثمان است، كوشيد وارد خانۀ عثمان شود و متاعى را كه به همراه داشت به عثمان برساند، اما معترضين با او مخالفت نموده، افسار استر را بريدند. مردم او را به خانهاش بازگرداندند. 1
نكته ديگرى كه دربارۀ امّحبيبه در تاريخ مطرح است، اين است كه وى در ماجراى سقيفه، دفاع چندانى را از على (ع) در برابر ماجراى خلافت و تصميم سقيفه نداشته است.
امّ حبيبه و نقل رواياتى از رسول گرامى (ص)
امّ حبيبه رواياتى را از قول پيامبر گرامى (ص) نقل نموده‌اند كه داراى ارزش والا و مهمى است؛ به‌عنوان نمونه، دو روايت را از قول ايشان، از پيامبر گرامى (ص) نقل مى‌كنيم:
روايت اول:
عنبسة بن ابو سفيان، در روايتى از امّ حبيبه نقل مى‌كند كه وى گفت:
«از پيامبر گرامى (ص) شنيدم كه فرمود: هيچ بندۀ مسلمانى نيست كه هر روز دوازده ركعت نماز غير از نمازهاى واجب بخواند، مگر او در بهشت خانه‌اى دارد و يا اينكه در بهشت خانه‌اى براى او خواهند ساخت.» 2
روايت دوم:
زينب بنت امّ سلمه از امّ حبيبه نقل مى‌كند كه پيامبر گرامى (ص) فرمودند:
«براى زن مسلمانى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد، حلال نيست كه بيش از سه روز آرايشش را كنار بگذارد مگر براى زنى كه همسرش وفات يافته، به مدت چهار ماه و ده روز.» 3