90
وفات امّ حبيبه و دفن او در بقيع
امّ حبيبه بين سال‌هاى 44 و 45 قمرى، در زمان خلافت برادرش معاويۀ بن ابى سفيان درگذشت.
از عايشه روايت شده كه: «ام حبيبه در هنگام وفاتش مرا نزد خود خواست و از من تقاضاى عفو و حلاليت كرد. سپس افرادى را به نزد ام سلمه فرستاد و از او نيز طلب بخشش نمود.» 1
طبق گفتۀ روايتى، او به دمشق سفر كرد و در آنجا وفات يافت و لذا هم اكنون در باب الصغير مزارى به وى منسوب است، اما اين نقل، كه در سفرنامۀ ابن بطوطه هم آمده، قائل چندانى در ميان مورخان ندارد و نميتواند با نقل‌هاى فراوان تاريخى سازگار باشد. بيشتر مورخان وفات وى را در مدينه دانسته‌اند و اين قول، با قرائن تاريخى كاملاً موافق است.
ام حبيبه در سال 44 قمرى، به سن هفتاد و چهار سالگى در مدينه درگذشت و مروان حكم بر وى نماز گزارد و در قبرستان بقيع مدفون گرديد.» 2
7. ماريۀ قبطيه
ماريه قبطيه، بنت شمعون قبطيه و مادرش زنى رومى است.
پيامبرخدا (ص) در سال ششم هجرت، رسالت و دعوت جهانى خويش را آغاز نموده، در صدد برآمدند تا تمام انسان‌ها را، در مناطق جهان، به آيين اسلام دعوت كنند؛ چنان‌كه در زندگى حاطب ابن ابى بلتعه گذشت، آن حضرت حاطب را به مصر، نزد مقوقس حاكم مصر فرستادند؛ «هنگامى كه پيامبر خدا تصميم گرفت به سلاطين و زمامداران نامه بنويسد و آنان را به دين اسلام دعوت نمايد. از جمله نامه‌اى به مقوقس پادشاه مصر نوشت، پس از آنكه نامه را مهر كرد، فرمود: چه كسى اين نامه را به مقوقس ميرساند؟ و از خدا اجر و مزدش را بگيرد؟ حاطب از جا برخاست و عرضه داشت: من اين كار را انجام مى‌دهم. پيغمبر فرمود: «
بَارَكَ اللهُ فِيكَ يا حَاطِبُ » . 3
مقوقس پس از سؤالاتى دربارۀ پيامبر (ص) ، يقين كرد كه ايشان فرستادۀ خداست و او همان كسى است كه در اديان گذشته بشارتش داده شده، اما به دليل دلبستگى شديد به مقام و موقعيت، از ايمان به پيامبر صرف نظر كرد ولى هدايايى را براى آن حضرت فرستاد.