130
خان تومان (دو فرسخ) ، سر ميل (شش فرسخ) .
معرّى (. . . فرسخ)
قريه‌اى است كه سابق بر اين او را دير راهب مى‌گفتند كه خولى اصبحى - لعنة الله - رأس مبارك سيدالشهدا (ع) را در موضعى به تنور گذارده بود و الآن آن موضع در مسجد واقع است و محل زيارت اهل حاج و غيرهم شده است.
و قبر يوشع بن نون (ع) در اين قريه است. حقير هر دو را زيارت كردم.
شهر حما (نُه فرسخ) ، لنگ يك روز
شهرى است عظيم پرآب و كثرت نعمت و فراوانى و ارزانى. چرخ آب متعدد بزرگ دارد كه تخميناً سى ذرع ارتفاع دارد كه از آب رودخانه مى‌گردد و آب را از رودخانه بر مى‌دارد و به بالا مى‌ريزد و از آن آب زراعت بسيار مى‌شود.
در شش فرسخ اين منزل يك نفر از حاج با اسب افتاد به چاه عظيم بى آب. در شب تاريك. همه حاج به هم خورد كه دزد به حاج زده است. بعد خلافش معلوم شد. جمعى پايين آمديم با طناب بسيار آن شخص را با اسب بالا كشيديم. اذيتى به هيچ يك نرسيد.
كيفيت مشى حاج از شام تا مكّه و از مكّه تا شام به اين نحو: اول سُخنى، دوم ياشا، سيم عبدى آقا، چهارم عباس، پنجم ابوحمزه مكرى، ششم حمود، هفتم خالد. به همين ترتيب حمله‌دارها مشى مى‌كنند.
شهر حمص (. . . فرسخ) ، لنگ يك روز
حِصيه (هشت فرسخ)
نبك (ده فرسخ)
در اين قريه چشمه‌اى است معروف به چشمۀ امام زين‌العابدين (ع) كه نيزه را بر زمين زده است. به قدر يك سنگ آب گوارا و سرد دارد.
قُطيفه (هشت فرسخ)
چشمه آبى داشت. به قدر كفايت آب دارد.