129
كُرپى، متصل به آسياب (هفت فرسخ)
اين كرپى نزديك است به قريۀ بخوَرَه و اخضرين. از طرف شرقى اين پل مى‌روند به كركوك و موصل.
شهر حلب (هشت فرسخ)
لنگ سه يوم. اين شهر شهرى است بسيار بزرگ و با صفا بهتر از ارزن روم و ارزنگان و كماخ و ملاطيه و انطاب و نحو آن‌ها است. عماراتش كلاً از سنگ و چوب تراشيده است. مسجد حضرت زكريا (ع) كه محل قتل آن حضرت است، در حلب است و درختى كه حضرت زكريا در جوف آن درخت رفت و اره بر سر مبارك آن حضرت گذاردند و درخت را دو نيم كردند، در آن مسجد بوده است. الآن ستونى در موضع آن درخت نصب كرده‌اند كه علامت از آن درخت باشد. آنجا را زيارت مى‌كنند و آن حضرت در همانجا مدفون است و زيارتگاه است و آن مسجد در خوبى بى عديل و بى‌نظير است. ظاهر آن است كه بهتر از مسجد شام باشد. اگر چه مسجد شام بزرگ‌تر از آن است و در طرح ريزى مثل هم هستند.
[مقام رأس الحسين (ع) در حلب]
و در بالاى حلب ربع فرسخ تقريباً دير راهب را زيارت كرديم كه رأس مبارك سيد الشهدا (ع) را وقتى كه اهل بيت - عليهم السلام - را مى‌بردند به شام در روى سنگى گذارده بودند و اهل بيت (ع) را در آنجا، جا داده بودند. آن سنگ را بوسيديم و آن حضرت را از آن موضع زيارت كرديم و روضه‌خوان روضه در آن مكان خواند، گريه كرديم و مستحفظين آن مكان كه از عامه بودند، حضور داشتند. آن‌ها هم گريه مى‌كردند. يا آن‌كه مانع نمى‌شدند.
و در نزديكى آن موضع شريف، بقعه‌اى است كه محسن بن‌على (ع) در آنجا مدفون است. او را هم زيارت كرديم. ظاهر آن است كه اين محسن غير از محسن سقط شده از فاطمه (ع) باشد، والله يعلم.
مرحوم اخوى آخوند ملا عبدالجواد بادكوبهاى در حلب فوت شد. شب جمعه شهر رمضان سنه و در حوالى اين دو موضع دفن شد. رحمة الله عليه.