123بينى كه يكايك همه چون قطره به درياست و اينك همه تَن يك تن و در حال سجود است

بينى كه در اين مرحله ذرّات وجودت مانند غبارى است كه در اوج فرود است

از بهر قعود است به هر جا كه قيامى است وز بهر قيام است به هر جا كه قعود است

بين عرب و هندى و تُرك است كه نجواست وان رومى و زنگى است كه در گفت وشنود است

افسوس كه اين ملجأ ديرينۀ اسلام ديرى است كه در سيطرۀ «آل سعود» است

7. عرفات

اى قائم بالذات كه حاكم به ذواتى قَدْ زَادَ غَرَامى لجَمالكَ بِحَياتى ¹

مخلوق چه سان خالق خود باز شناسد در واژه نگنجى كه فراتر ز صفاتى

اى يار سفر كرده به خويش آى كه امروز بر وقفه به درگاه خدا در عرفاتى ²بينى همه امروز وقوف است و تأمل فردا چو رسد با همگان در حركاتى

پرسى كه از اين جلگه و شنزار چه حاصل كاينجا نتوان يافت مگر رمْل و حصاتى

گويم كه همين جاى بُوَد مَهبط «آدم» ³يعنى كه بهشتى است به دامان فلاتى

با منبر آخر كه درآن داشت نشان داد: پيغمبر اسلام (ص) تورا راه نجاتى

8. سنگسار