46
جايگاه و عظمت بقيع در نگاه مسلمانان
بقيع، مركز انوار رحمانى و مدفن اوتاد الهى و مردان و زنانى بزرگ است كه هر كدام نمونه و مَثَل اعلاى ايمان، اخلاص و عشق به مكتب و ايمان به صاحب رسالتاند؛ همانان كه به تنهايى ملاك انسانيتاند و دروازۀ ظهور معنويت و كرامت و فضل الهى.
بقيع، مدفن سالكان طريقت، واصلان به حقيقت و عاملان به شريعت محمدى است؛ آنان كه خود، به راهنمايى و هدايت گرى پرداختهاند. از نور محمدى استضائه كرده، بر خى شان حامل ولايت كبراى ربوبىاند. صابرين، قانتين، صادقين، منفقين و مستغفرين در اسحارند. راهبان شباند و شيران در ميدان بدر و اُحد و خندق و. . . .
مدفن كريم و سِبط اكبر نبى رحمت و زينت پرهيزگاران و صادق آل البيت و شكافندۀ علوم نبوى است، سينهاى مالامال از عشق و پر از اسرار ملكوتى رحمانى و نبوى. اين است كه نبى فرمود: از اين مقبره هفتاد هزار تن كه صورتهايشان همچون ماه شب چهارده است، بر انگيخته مىشوند و در صحراى عرصات، همچون درخشش قمر، همگان را به خود متوجه ميسازند.
اين حقيقت را مسلمانان از صدر نشين كائنات، خواجۀ لولاك، حبيب خدا و دردانۀ هستى، ختم رسولان، فراگرفتهاند و همواره از هنگام تجلّى وجود بقيع، با حرمت و احترام به بقيع نگريستهاند.
در اين نوشتار، نگاه مسلمانان (اعم از شيعى و سنى) را در باب ژرفاى ملكوت بقيع مىنگاريم و ديدگاه اهل سنت و شيعه را از مطاوى كتب تاريخى و حديثى باز مىگوييم:
واژگان كليدى: غرقد، بقيع، معنويت، كرامت، مقبره، رجال، قمر، بعث و نشور.