67خورشيد طلوع كند، پس مىگفتند: ثبير طلوع كرد و تابيد (و مقصودشان از «ثبير» خورشيد بود) تا ما مكان خود را تغيير دهيم (يعنى از مشعر بيرون بياييم) .
آنها وقتى از مشعر خارج مىشدند، اسب ها و شتران را سريع مىتاختند، ولى پيامبر (ص) بر خلاف آنها با آرامى و سنگينى و با ذكر خدا و استغفار، از مشعر بيرون مىرفتند و پيوسته زبانشان حركت مىكرد.
از چه رو بر كسى كه در بيرون حرم مرتكب جرم شود و بر حرم پناه آورد، حد جارى نميكنند؟
4. حفص بن بخترى گفت: از حضرت صادق (ع) پرسيدم: مردى در غير حرم جنايت كرده سپس به حرم پناهنده مى شود، آيا بر او حدّ جارى مىكنند؟
امام (ع) فرمودند: خير، ولى طعام و آب به او نداده و با وى سخن نگويند و خريد و فروش نكنند. وقتى چنين كردند اميد است كه از حرم بيرون آيد، آنگاه بر وى حدّ جارى كنند و اگر در حرم مرتكب جنايت شد. حدّ بر وى جارى مىكنند زيرا وى احترام حرم را رعايت نكرده است.
5. معاويۀ بن عمّار گويد: از امام صادق (ع) دربارۀ مردى پرسيدم كه فردى را در حِلّ (بيرون حرم) كشته، سپس وارد حرم شده است. حضرت فرمود: او را نمىكشند و غذا و آبش نمىدهند. با او داد و ستد نمىكنند و پناهش نمىدهند، تا از حرم بيرون آيد، آنگاه حدّ بر او جارى مىشود. گفتم: دربارۀ مردى كه در حرم مرتكب قتل و دزدى شود، چه مىگوييد؟ فرمود: درحرم با ذلّت بر او حدّ جارى مىشود؛ چرا كه او حرمتى براى حرم نديده با آنكه خداوند فرموده است: «هركس به شما تعدّى كرد، به او همانگونه تعدّى كنيد كه او به شما تعدّى كرده است» ؟ فرمود: اين آنجاست كه در حرم باشد. در قرآن آمده است: «هيچ تجاوزى نيست مگر بر ستمكاران» .
6. حلبى گويد از امام صادق (ع) در بارۀ كلام خداى متعال پرسيدم كه وَمَن دَخَلَهُ كَانَ ءَامِنًا. . . حضرت فرمود: هرگاه بندهاى در غير حرم جنايتى مرتكب شود،