138«و كان: يخرج إلى البقيع فيقول: السّلام عليكم دار قوم مؤمنين و أنا بكم إنشاءالله لاحقون، اللّهم اغفر لاهل بقيع الغرقد» . 1«پيامبر خدا - كه درود خدا بر او و آلش باد! -، به هدف بقيع، از خانه خارج مىشد و مىفرمود: سلام بر شما خانههاى قومى مؤمن، ما هم به خواست خدا به شما ملحق مىشويم، خدايا! اهل بقيع غرقد را ببخش!»
پيامبر (ص) خود را مأمور مىدانستند كه براى اهل بقيع دعا و استغفار كنند.
«عن أبى مويهبة، مولى رسول الله (ص) قال: أهبنى رسول الله (ص) من جوف الليل فقال: إنّى أمرت أن أستغفر لاهل البقيع، فانطلق معى، فانطلقت معه، فلمّا وقف بين أظهرهم، قال: السّلام عليكم يا أهل المقابر ليهنئكم ما أصبحتم فيه ممّا أصبح الناس فيه، أقبلت الفتن كقطع الليل المظلم، يتبع آخرها أوّلها، الآخرة شرّ من الاولى، ثمّ استغفر لهم طويلاً» . 2«از ابو مويهبه، غلام پيامبر (ص) است كه گفت: پيامبر مرا فرمان داد كه با ايشان باشم، و آن در دل شب بود. پس فرمود: من مأمور شدهام كه براى اهل بقيع، طلب مغفرت كنم.
پس با من باش. من با ايشان شدم و رفتم؛ چون در مقابل آنها ايستاد، فرمود: درود بر شما اى اهل قبرها، آسان صبح كرديد، به خاطر آنچه كه مردم، الآان در آن گرفتارند، فتنهها همچون پارههاى شب تار بر آنها هجوم برده، سراى آخرت براى آنها بدتر از امروزشان است. سپس براى اهل بقيع به صورتى طولانى استغفار كردند.»
در منابع تاريخى شيعه آمده است: پس از آنكه پيامبر (ص) در آخر عمر شريفشان، سپاه اسامه را تجهيز نمودند و به آنها فرمان دادند كه از مدينه خارج شده، به مرز روم بروند، احساس مريضى سختى نمودند و به همراه على و عدهاى از اصحاب باقيمانده در مدينه، به قبرستان بقيع رفتند.