110نزديك شود، بهراستى شكست خورده و رسوا مىشود.
در كتابهاى تاريخى، داستانها و احاديث متفاوتى، در مورد ساختمان كعبه نقل شده است. تعداد زيادى از اين احاديث كه از صحابه و تابعين نقل شده، در مورد ساختمان بيت عتيق است. گروهى معتقدند كه پيش از خلقت آدم عليه السلام به وسيلۀ فرشتگان ساخته شده، گروهى ديگر عقيده دارند كه حضرت آدم عليه السلام آن را ساخت، بعضى شيث پسر آدم را سازندۀ كعبه مىدانند و عدهاى مىگويند كه دو هزار سال پيش از خلقت زمين خداوند كعبه را بنا نهاد و سپس زمين زير آن مستقر گرديد.
دربارۀ صحت و سقم اين اخبار، در هيچيك از منابع اسلامى مطلبى بيان نشده است. مهم اين است كه كعبه از زمانىكه خداوند آسمانها و زمين را خلق كرد، برپا بوده است. در كتابهاى بخارى و مسلم (دو منبع از احاديث اهل سنت) از عبداللّٰه بن عباس نقل شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله در روز فتح مكه فرمودند:
«از روزى كه خداوند آسمانها و زمين را خلق كرد، اين مكان واجب الاحترام بود و تا روز قيامت با عنايت خدا همانگونه باقى خواهد ماند.»
اما به فرمودۀ قرآن، حضرت ابراهيم و فرزندش اسماعيل عليهما السلام بناى كعبه را پىريزى كردند. اين مطلب پيشينۀ ساختمان كعبه را ثابت مىكند. حضرت اسماعيل عليه السلام در طول زندگى خود، با دقت و توجه تمام، از خانۀ كعبه محافظت نمود. پس از وى نگهدارى كعبه به برادرش نبت و سپس به برادر ديگر او رسيد و اين افتخار بعدها نصيب پسر وى؛ از قبيلۀ جرهم شد.
رسيدگى به امور كعبه در اين قبيله، همچنان ادامه يافت و پس از ترك خوردن ديوارهاى كعبه، مرمت آن را بهعهده گرفتند و نيز ارتفاع آن را افزايش دادند.
يكى از پادشاهان يمن كه قصد تخريب خانۀ كعبه را داشت، به دست قريش شكست خورد. سپس يكى ديگر از پادشاهان يمن اقدام به تخريب آن كرد كه قريش با آنان روبهرو شد و مهاجمان را شكست داد. براى سومين بار الحميارى، پادشاه ديگر يمن سعى كرد كعبه را خراب كند و گنجهاى آن را بربايد، اما تندباد شديدى وى را متوقف كرد. او بعدها دچار بيمارى صعبالعلاجى شد و اطرافيان به او توصيه كردند كه تسليم شود و كعبه را محترم بشمرد و آن را طواف كند. موى سر خود را در آنجا بتراشد و همۀ آثار فروتنى را نسبت به مسجدالحرام نشان دهد. پادشاه اين توصيه را پذيرفت و شش روز در مكه ماند و با شكوهترين