78دلش را مىگرفت و او را به جانب موسى مىكشاند 1تا آنجا كه فرعون نيز او را دوست مىداشت و از او ايمن شد و زنش آسيه بنت مزاحم نيز او را دوست مىداشت؛ لذا او را نگهداشت و در دامن خويش پروراند و خداوند چنان زيبايى بر قامت او پوشاند و در چشمانش ملاحتى گذاشت كه هركس او را مىديد به او عشق مىورزيد. 2خداوند با هيچ يك از انبيا، بدون واسطه، كلامى نگفته، جز موسى كه با او بدون وحى و سفير حرف زده است و تنها موسى عليه السلام از ميان پيامبران به چنين مقامى ويژه گشت.
نكته: خداوند پس از استجابت تمام دعاهاى موسى عليه السلام، ديگر منّتهايى را كه از دوران طفوليتش در حق او شده است، يادآورى مىكند. شايد رمز اينكه در دعاى طواف آمده است، اشارۀ رازگونه به اين باشد كه اگر در اين مكان و محل، دعا براى كمبودها، ندارىها و نبودها مىكنيد و اجابت مىخواهيد، از نعمتهايى كه به شما دادهايم نيز ياد كنيد و «بود» هايى را كه «نمود» نعمتهاى الهىاست، فراموش نكنيد؛ وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ.
نامى كه محمد صلى الله عليه و آله را بخشيد
«وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي غَفَرْتَ بِهِ لِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ. . .»
«و تو را به آن نامت مىخوانم كه با آن، گذشته و آيندۀ محمد صلى الله عليه و آله را بخشيدى و نعمت خويش بر او تمام كردى.»
اين بخش از دعا، درمورد داستان فتح مكهاستكه در قرآنكريم به آن اشاره رفتهاست:
إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً لِيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ. 3
«ما براى تو پيروزى آشكارى را مقرّر كرديم تا خدا گناه تو را، آنچه پيش از اين بوده و آنچه پس از اين باشد، براى تو بيامرزد و نعمت خود را بر تو تمام كند.»
از ظاهر آيه چنين فهميده مىشود كه گناه و ذنب را به پيامبر نسبت داده شده و آنگاه