104چنانكه امام صادق عليه السلام با استناد به فعل امام حسين عليه السلام مىفرمايد: «وَ لاَ بَأْسَ بِالْعُمْرَةِ فِي ذِي الْحِجَّةِ لِمَنْ لاَ يُرِيدُ الْحَجَّ» ؛ كسى كه نمىخواهد حج بهجا آورد، جايز است كه در ماه ذىحجه عمرۀ مفرده انجام دهد.
مستند اين قول دو روايت صحيح از يك سو و تحليل عقلى از وقايع تاريخى قبل از حركت امام عليه السلام از مكه به عراق از سوى ديگر مىباشد.
روايت نخست، صحيحۀ ابراهيمبن عمر اليمانى از ابى عبداللّٰه عليه السلام است.
«أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ خَرَجَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ مُعْتَمِراً، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بِلاَدِهِ قَالَ: لاَ بَأْسَ وَ إِنْ حَجَّ فِي عَامِهِ ذَلِكَ وَ أَفْرَدَ الْحَجَّ فَلَيْسَ عَلَيْهِ دَمٌ فَإِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ عليهما السلام خَرَجَ قَبْلَ التَّرْوِيَةِ بِيَوْمٍ إِلَى الْعِرَاقِ وَ قَدْ كَانَ دَخَلَ مُعْتَمِراً» . 1از امام صادق عليه السلام دربارۀ مردى سؤال شد كه در ماههاى حج، عمرۀ مفرده بهجا آورده، آنگاه به شهر خود بازگشته است. آن حضرت مىفرمايد: جايز است و اگر در همان سال حج بهجا آورد و حج اِفراد انجام دهد، بر او قربانى نيست و در ادامه فرموده است: حسينبن على عليهما السلام روز ترويه به جانب عراق رفت، در حالى كه به عمرۀ مفرده محرم شده بود.
روايت دوم، صحيحه يا مصحّحۀ معاوية بن عمار است.
«قٰالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام مِنْ أَيْنَ افْتَرَقَ الْمُتَمَتِّعُ وَ الْمُعْتَمِرُ؟ فَقَالَ: إِنَّ الْمُتَمَتِّعَ مُرْتَبِطٌ بِالْحَجِّ وَ الْمُعْتَمِرَ إِذَا فَرَغَ مِنْهَا ذَهَبَ حَيْثُ شَاءَ وَ قَدِ اعْتَمَرَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عليهما السلام فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ رَاحَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ إِلَى الْعِرَاقِ وَ النَّاسُ يَرُوحُونَ إِلَى مِنًى وَ لاَ بَأْسَ بِالْعُمْرَةِ فِي ذِي الْحِجَّةِ لِمَنْ لاَ يُرِيدُ الْحَجَّ» . 2معاوية بن عمّار مىگويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم فرق عمرۀ تمتع و مفرده چيست؟ فرمود: عمرۀ تمتع با حج مرتبط است و كسى كه عمرۀ مفرده را انجام مىدهد، هنگامى كه آن را به پايان رساند، مىتواند به هرجا كه بخواهد برود و امام حسين عليه السلام در ذى حجه عمرۀ مفرده بهجا آورد سپس در روز ترويه به عراق رفت در حالى كه مردم به سوى منا مىرفتند و كسى كه نمىخواهد حج بهجا آورد، جايز است كه در ماه ذى حجه عمرۀ مفرده انجام دهد.
نكته: اين دو روايت كه از نظر سند صحيحاند، به طور صريح دلالت مىكنند كه امام حسين عليه السلام در ماه ذى حجه به عمرۀ مفرده محرم شده و آن را به پايان رساندهاند و هيچ دلالتى بر تبديل نيت، از آنها فهميده نمىشود.