98ماه‌هاى حرام است كه اين عمل هر ساله طى مراسم خاصى در سرزمين منا انجام مى‌گرفت كه نشان از سودجويى آنها بود؛ چون‌كه با اين تغيير و تحوّل، قصد داشتند حج در موقعى برپا شود كه منافع بازرگانى و تجارتى آنها هم تأمين گردد. از اين‌رو، سعى مى‌كردند كه حج در خرم‌ترين ايّام سال و آسان‌ترين زمان براى رفت و آمدهاى تجارى انجام پذيرد. اما از آن‌جاكه حج بايد در ايام ذى‌حجه واقع شود و گاهى ذى‌حجه در فصل گرماى طاقت‌فرساى مكه مى‌افتد كه هم حج‌گزاران به زحمت مى‌افتند و هم معادلات تجارى به نحو مطلوب انجام نمى‌گرفت، از اين‌رو با عمل «نسىء» كارى مى‌كردند كه موسم حج، همواره در فصل معتدلى واقع شود و اين عمل تا سال دهم هجرت ادامه داشت تا اين‌كه به‌وسيلۀ پيامبر خدا در حجةالوداع، استفاده از اين عمل ممنوع و باطل اعلام گرديد ¹بلكه نسىء با نزول اين آيه كفر محسوب گرديد تا مراسم حج، بازيچه‌اى در دست سودجويان واقع نگردد. ²5. لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ . ³در زمان جاهليت، اين توهّم وجود داشت كه معامله و تجارت و باركشى و مسافربرى به هنگام موسم حج، حرام و گناه و موجب بطلان حج مى‌گردد، ⁴اما خداوند با نزول اين آيه فرمود: هيچ‌گونه مانعى براى تجارت در ايام حج وجود ندارد، بلكه براساس آيۀ: لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ. . . و رواياتى كه از ائمه عليهم السلام نقل شده، يكى از حكمت‌هاى حج، منافع اقتصادى آن مى‌باشد.

6. يَسْئَلُونَكَ عَنِ اْلأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوٰاقِيتُ لِلنّٰاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا وَ لٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقىٰ وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوٰابِهٰا وَ اتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . ⁵اين آيه، بنا به شأن نزولى كه بعضى از مفسران گفته‌اند، اشاره به يك رسوم خرافىِ ديگر در موسم حج، در زمان جاهلى، دارد كه هركس هنگامى‌كه لباس احرام را به تن كرد، ديگر نبايد از راه معمولى و درِ خانه وارد شود، بلكه در پشت خانه نقبى مى‌زدند كه به هنگام احرام فقط از اين راه رفت و آمد كنند؛ به‌طورى كه اين عمل نزد آنها نيكو شمرده مى‌شد؛ زيرا نوعى ترك عادت تلقى مى‌گرديد و از آن‌رو كه احرام ترك عادت است، پس از اين ترك عادت، آن را تكميل مى‌كردند، اما خداوند با نزول اين آيه، ملاك برّ و نيكى را تقوا دانسته است. ⁶7. إِنَّ الصَّفٰا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمٰا . ⁷