40مىنويسد: ابنتيميه روز جمعه در يكى از مساجد مشغول وعظ بود، از جمله گفتار او چنين بود:
«خداوند (از عرش) به آسمان نخست فرود مىآيد، مانند فرود آمدن من از منبر! اين سخن را بگفت و يك پله از منبر پايين آمد، در اين هنگام فقيهى مالكى به نام ابنالزهراء به مقابله برخاست و سخن او را رد كرد. مردم به طرفدارى از ابنتيميه برخاستند و فقيه معترض را با مشت و كفش زدند!» 1اين نمونهاى از عقايد او استكه شاهد عينىِ كاملاً بىطرف، باگوش خود شنيده و ديده است. هرگاه مردى با اين پايه از درايت و آگاهى از عقايد و معارف به تحليل بپردازد، بايد از پىآمدهاى آن به خدا پناه برد.
دستاورد مكتب
اكنون كه از موقعيت ابن تيميه نزد عالمان شام و مصر آگاهى يافتيم، شايسته است با خصوصيات مكتب او نيز آشنا شويم.
در اينجا از مَثَل معروف «درخت را بايد از ميوهاش شناخت» بهره مىگيريم و يادآور مىشويمكه ويژگىهاى مكتب او را چهار چيز تشكيل مىدهد:
1. دعوت به تجسيم
شعار مسلمانان در طول هفت قرن، بر خلاف يهود، تنزيه و پيراستگى خدا از جسم و جسمانيت بود، ليكن او با ترفند خاصى مسلمانان را به تجسيم دعوت مىكند و خدا را بر سريرى به نام «عرش» مىنشاند كه از آن نقطۀ بلند بر جهان مىنگرد! و احياناً او را به آسمان پايين فرود مىآورد!
او دربارۀ صفات خبرى؛ مانند «استوا» ، «يد» ، «عين» ، «وجه» ومانند آنها، معتقداستكه خدا واقعاً داراى دست و چشم و صورت است، چيزى كه هست چگونگى آن براى ما روشن نيست.
مسلّماً جملۀ اخير را به خاطر فرار از اتهام به «تجسيم» ذكر مىكند، ولى سودى به حال او نمىبخشد؛ زيرا خدايى كه بر سرير مىنشيند، حركت مىكند و با دستش آدم را مىآفريند، خداى جسمانى خواهد بود، هرچند چگونگى او براى ما معلوم