163اقامت در اين مكان عزيز، يكى - دو ساعت به طول مىانجامد. دل كندن از اينجا بسيار دشوار است. اما سوار بر قايق زمان بايد پيش رفت و از زيارت مكانهاى ديگر غافل نشد. پس از اقامۀ دو ركعت نماز، به محلى مىروم كه به مئذنۀ بلال مشور است.
اينجا اكنون به صورت سايهبانى سنگى ساخته شده است. تمامى بنا يكدست سفيد است و پلكانهايى مورّب، ارتباط بالا و صحن مسجد را برقرار مىكند. در زير اين سايهبان نماز مىخوانم. پس از نماز به جايگاهى قدم مىگذارم كه ميان محراب و منبر پيامبر است. اينجا همان جايى است كه پيامبر در شأن آن فرمود: «مَا بَيْنَ بَيْتِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ» . 1در ميان صفوف منتظران نماز جماعت نشستهام. در دو سوى من دو برادر مصرى نشستهاند، از يكى مىپرسم معناى اين حديث پيامبر كه فرمود: «مَا بَيْنَ بَيْتِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ» چيست؟
او لبخند معنا دارى مىزند و مىگويد: اللّٰه اعلم، منظورش را فهميدم، مىخواست بگويد:
تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل.
به ديگر برادر مصرى كه در سمت راستم نشسته، مىگويم: آياتى از قرآن را با لحن مصرى برايم تلاوت كن. او خندهاى مىكند و مىگويد: قرائت، مصرى و غير مصرى ندارد!