82ماهوت انگلستان صورت گرفت.
طبيعى است كه اهداف علمى، تنها هدف تشكيل اين كرسى نبود، بلكه اهداف تجارى، سياسى و نظامى نيز دنبال مى‌شد.
اين امر به وضوح و بدون هيچگونه پنهانكارى به چشم مى‌خورد. نخستين استادى كه به رياست كرسى مطالعات عربى در دانشگاه كمبريج برگزيده شد؛ يعنى آبراهام ويلوك، در نامه‌اى به مؤسس اين كرسى؛ آدامز، نوشت:
«هدف از تأسيس اين كرسى، تنها آگاهى به آداب و نشر معرفت نيست، بلكه خدمت به پادشاه و دولت در زمينۀ تجارت با كشورهاى شرقى و توسعۀ گسترش كليساها و تبليغ مسيحيت در ميان كسانى است كه در تاريكى‌ها زندگى مى‌كنند.»
با آغاز اين شيوه‌ها، روش پيشرفت انگلستان نيز آغاز شد. به‌ويژه بعد از اينكه تعدادى از اين خاورشناسان اهميت فوق‌العاده يافتند. شايد مهمترين رخداد قرن دوازدهم در زمينۀ خاورشناسى، تأسيس انجمن آسيايى‌ها در بنگال توسط سر وليم جونز در سال 1784 بود. در اين دوران تعدادى از خاورشناسان اين عصر، از كسانى بودند كه در پوشش فعاليت‌هاى ديپلماتيك يا نظامى، همانند افسران يا فرزندان افسران يا نيروهاى كادر وزارت مستعمرات بريتانيا، در خدمت سلطنت انگلستان قرار داشتند.
در اوايل قرن نوزدهم، دانشگاه كمبريج زير نظر ادوارد گرنول براون، دروسى را براى كارمندانى كه مقدر بود در پوشش كنسول در شرق و يا مترجم مشغول شوند، تدوين كرد. همچنين توجه به زبان‌هاى كشورهاى اسلامى در كمبريج به شكل عملى و نه آكادميك آغاز شد. اين روند، در ساير دانشگاههاى انگلستان نيز شروع شد. 1سؤال اساسى كه در اينجا طرح مى‌شود، اين است كه: نقش‌بيركهارت در اين‌فعاليت‌ها چه بود؟
در خدمت امپراتورى بزرگ
انبوهى از تجربه‌هاى تلخ، كه خانوادۀ بيركهارت با آن روبه‌رو بودند، تأثير عميقى در انگيزه‌هاى او داشت. بدينسان كه خاندان وى بعد از اشغال سوئيس توسط فرانسه، از اين كشور گريختند و به آلمان رفتند تا