133آمده، مسجد و آرامگاه آن بزرگوار تخريب گرديده است.
تخريب مسجد، كتابخانه و آرامگاه على بن جعفر عليه السلام
يكى شاهدان عينى ماجرا را چنين تعريف مى كند:
سپيده دمِ يكى از روزهاى اوايل شهريور 1381 شمسى كه هوا هنوز تاريك و روشن بود، جمعى از نيروهاى نظامى عربستان، به سوى منطقۀ عُرَيض سرازير شدند. آنان سخت مسير عبور و مرور مردم را از دو سوى راه منتهى به حرم علىبن جعفر عليه السلام مسدود كردند و سپس با ماشين آلاتى كه با خود به همراه آورده بودند، بهگونهاى شتابزده به تخريب مسجد و مقبرۀ آن بزرگوار پرداختند و سپس در اقدامى غير انسانى و اسلامى، دو قبرى را كه در آنجا قرار داشت، نبش كردند.
در يكى از آنها، تنها قطعاتى استخوان وجود داشت و از آرامگاه ديگر، پيكرى تازه و سالم پديدار شد، بهگونهاى كه گويى، روز پيش از اين حادثه به خاك سپرده شده بود، بى درنگ آنها را با آمبولانسى كه در محل حاضر بود، بهسوى قبرستان بقيع انتقال دادند و سپس در قسمت مرتفع، آنجاكه آرامگاه ائمهاطهار عليهم السلام قرار دارد، دفن نمودند.
آقاى زكى يمانى، دربارۀ تخريب قبر علىبن جعفر عُرَيْضى و ديگر آثار اسلامى در آن كشور، سوگمندانه مىنويسد:
«. . . من از طرحها و توطئههاى پيدا و پنهانى كه دربارۀ آثار اسلامى در جريان است، بسيار بيمناكم. اقدام اخيرى كه در مورد قبور خاندان پيامبرخدا صلى الله عليه و آله انجام پذيرفت و در جريان آن، مسجد، مدرسه و كتابخانۀ على عُريضى، فرزند امام جعفر صادق عليه السلام، نواده رسولخدا صلى الله عليه و آله تخريب گرديد، به اندازهاى زشت و هولناك است كه خطرهاى خارجى را از ياد مىبرد؛ چرا كه خسارات آنها روزى جبران مىگردد ولى خطرهايى كه آثار اسلامى را تهديد مىكند، براى هميشه آنها را به نابودى مىسپارد و من احساسم اين است كه توطئهاى حساب شده براى حذف و نابودى آنها از عرصۀ هستى در جريان است.
اگر من بخواهم آمارى از آثار مهم اسلامى كه تاكنون در مكه مكرمه و در مدينۀ منوره به بهانۀ جلوگيرى از بدعت و