130ايمان قلبى شيعيان ما را تقويت نمايد، برتر از هزار عابد است.»
داودبن قاسم، كتابِ «يوم و ليلۀ» يونس مولى آل يقطين را به امام حسن عسكرى عليه السلام ارائه مىدهد، حضرت مىفرمايد:
«أعْطاه اللّهُ بكلِّ حرفٍ نوراً يوم القيامة» . 1«خداوند در برابر هر واژه آن، نورى در قيامت به او مىبخشد.»
على بن جعفر عليهما السلام از امامزادگان جليلالقدر و محدّثان برزگوارى است كه به بركت عمر نسبتاً طولانى خويش، احاديث بسيارى از سرچشمه زلال ولايت دريافت و با نقل شفاهى و مكتوبِ آنها، جامعۀ شيعى را از آنها بهرهمند ساخت.
شيخ مفيد رحمه الله دربارۀ او مىنويسد:
«كان رحمه الله راوية للحديث، سديد الطريق، شديد الورع، كثير الفضل» . 2امين الإسلام طبرسى نيز از او به عنوان «راوية للحديث، كثير الفضل و الورع» 3ياد مىكند. «تعبير راوية للحديث» ، به جاى «راوى» ، از او، براى آن است كه «الراويّة صيغة مبالغة، أيكثير الرواية» ؛ 4«رواية صيغة مبالغه است و به محدثى گفته مىشود كه اخبار بسيارى روايت كند.»
على بن جعفر - كه رحمت خداوند بر او باد! - كسى است كه روايات بسيار نقل كرده، با سند محكم. او داراى فضل و دانشى سرشار و پرهيزكارى فراوان است.
على بن جعفر و حوزههاى فعاليت او:
الف: مدينه: علىبن جعفر در عصرى مىزيست كه از ميان تمام امكانات، كه براى نشر و توسعه يك مكتب لازم است، تنها اخذ و نقل حديث به صورت محدود امكانپذير بود، آنهم گاه وضعيتى پيش مىآمد كه دسترسى مردم به پيشوايان معصوم دشوار مىشد.
چنانكه هارونبن خارجه از مردى شيعىسخن مىگويدكه زن خودرادريك نوبت سه طلاقه كرده و بعد از پشيمانى، نزد امام صادق عليه السلام - كه در حيره تحت نظر و ممنوعالملاقات بوده - مىرود وناگزير با پوشيدن لباس روستايى و تظاهر به شغل خيار فروشى، خدمت امام عليه السلام مىرسد، امام به او مىفرمايد: «ما أجود ما احتلت» ؛ «به راهكار خوبى توسّل جستهاى،