99درآغاز هرسال از سوى وزارت خانۀمورد نظر، با كارگاه قرارداد مىبست. در اين صورت دوزندۀ جامه از سوى وزارت، متعهّد مىگرديد كه پارچههاى جامۀ كعبه را با توجه به اندازههاى تعيين شده، جدا كرده و سپس به همراه قرار دادن آستر، همگى را بدوزد. در اين تعهّد، دوختن و آماده كردن پردۀ درِ كعبه و پردۀ «باب التوبه» نيز همراه بود. همچنين درآن نوعپارچه ورنگ آن ونيز كيفيت دوخت ونوع آستر ورنگهاىآنمشخص مىگرديد.
در اين ميان دوزندۀ جامه، بكاربردن تمامى مواد اوليه و ضرورىِ تهيۀ جامۀ كعبه را، بنابر مصلحت و اقتضاى جامه، به عهده مىگرفت. همچنانكه نامبرده موظف بود كمربندهاى هشتگانۀ آذين شده به تارهاى نقرهاى و طلايى را بر جامه بدوزد. علاوه بر اين، نامبرده متعهّد مىشد در زمانى كه از پيش تعيين مىگرديد، مجموع كارهاى جامهدوزى را به پايان رساند و جامه را پيش از موعد مقرّر براى حركت، تحويل دهد و اگر وزارتخانه مشاهده نمايد كه كار جامهدوزى در زمان تعيين شده به پايان نمىرسد، خود حق تعيين افرادى را براى تسريع در اتمام كار، دارد. و سرانجام هزينۀ اين افراد از دستمزد تعيين شده در آغاز، از متعهّد كسر مىگرديد.
در تعهّد نامۀ يادشده، ميزان حقوق اين كار نيز تعيين مىشد كه نيمى از آن را به هنگام پايان نيمۀ كار و نيمۀ بعد را در پايان كليۀ كارها پرداخت مىنمود. 1امّا نسبت به كارهاى آرايش و تزيين جامه بوسيلۀ تارهاى نقرهاى مطلاّ، همواره وزارتخانه پس از بررسى دستمزد هر مثقال از تارها (مثقال يك درهم و نيم و به عبارتى 68/4 گرم به شمار مىآيد) با كارگران فنى جامه ارتباط برقرار كرده و قرارداد ساليانهاى را منعقد مىنمود.
لازم به تذكر است كه ميانگين كار هر كارگر حدود دو مثقال در روز بود.
اين قرارداد ميان نمايندۀ وزارتى كه كارگاه جامه زير نظر آن فعاليت نموده از سويى و كارگران بخش يادشده از سوى ديگر منعقد مىگرديد كه در اين ميان كارگران وظايف محوله را بهعهده مىگرفتند. اين عقدنامه معمولاً داراى سيزده بند بود كه مضمون تمامى بندهاى آن تعهداتى است كه كارگران براى به انجام رسانيدن كار خويش به صورت مطلوب و نيكو، آورده شده است. همچنانكه در بندهاى ويژه آن نسبت به زمان پايان بردن كار و يا تأخير آن نسبت به زمان تعيين گرديده، خصوصيات و مواردى را متذكر گرديده است. 2