761344 (پنجم دسامبر 1925) تسليم شد. 1به اين ترتيب حاكميت طولانى هاشمىها بر اين شهر مقدس پايان يافت. همين رخدادها، نشان داد كه تلاشهاى شريف شحاته براى بازگرداندن حاكميت اميرنشين حسينى بر مدينه - يا دست كم به بخشى از آن - شكست خورده است.
به نظر مىرسد كه دولت حسينىِ مدينه، به ويژه شحاته و برادرش ناصر، در تلاشهايى كه منجر به تشكيل سلطنت هاشمى در عراق شد دست نداشتهاند.
لورنس و شمارى ديگر از افسران انگليسى، از استقرار سلطنت شاهزاده عبداللّٰه فرزند شاه حسين، به عنوان حاكم عراق حمايت مىكردند. لورنس به قصد توجيه اين حركت؛ يعنى حمايت از اين ادعاى خود كه: «عبداللّٰه مىتواند در نزد اكثريت شيعۀ عراق مقبول واقع شود» ، او را به طور مكرر با اين ويژگى haihS-otpyrC معرفى مىكرد، در حالى كه وى به طور رسمى، يك سنى شافعى بود.
شواهدى وجود دارد كه عبداللّٰه، برادرش فيصل و پدرش حسين، خود را به لورنس و ديگر افسران انگليسى و ديپلماتها چنان وانمود كرده بودند كه سنيان آزادمنشى هستند، با يك پيشينۀ دراز در داشتن گرايشهاى شيعى. در مورد عبداللّٰه، باورها تا آنجا رسيده بود كه وى شيعۀ جعفرى است! 2شحاته و ناصر - دو شيعۀ واقعى - در يك وضعيت مشابه، احتمالاً هرگز جاهطلبى سياسى نداشتهاند و نيز به دلايل ديگر، رقيبى براى هاشميان مكى در اين بازى نبودهاند.
فهرستى كه بليهيشى، از شرفاى حسينى مدينۀ جديد به دست داده (به بخش بعدى بنگريد) نشاندهندۀ آن است كه كم و بيش تمام خاندان حسينى هنوز در آنجا بسر مىبرند. به هر روى، به نظر مىرسد كه نقش اجتماعى آنها محدود شده و به ويژه از تأثير سياسى مستقيم، به طور كامل تهى گريده است. على حافظ از شريف زيد بن شحاته (به احتمال قوى نوادۀ فرد فوقالذكر قائم مقام) ياد كرده و گفته است كه متولى زمين اطراف بئر بضاعه بوده 3كه به وسيلۀ شريف شحاته و شريف ناصر بن شريف على آل حيار وقف شده بود. 4وى در جاى ديگر، از مردِ جوانى با نام «شريف ناصر بن على بن شحاته» ياد مىكند كه در نوامبر 1964 نخستين مهد كودك را در مدينه بنياد گذاشت. در جولاى 1962 (صفر 1382) محلى با عنوان «المعهد التجارى» باز كرد كه در آنجا تايپ عربى و