44اين اعتراف زبانى بايد در عمل انسان نيز پياده شود. بسيارند انسانهايى كه زبان به سلب و نفى شريك براى خداى متعال مىگشايند امّا قلب و دلشان جايگاه شيطان است و اينجاست كه بايد زائر در مقام معامله با خدا درآيد و تمام تعلّقات را رها سازد و رضايت او را كسب كند و خطاب به پروردگار بگويد: الهى، حمد براى تو است، چون تو محمودى. نعمت از آنِ تو است، چون تو منعمى. همه فقيراند و ملك و حكومت براى تو است.
ملكا ذكر تو گويم كه تو پاكى و خدايى
نروم جز به همان ره كه توام راهنمايى
حضرت امام قدس سره در اين باره مىگويد:
«مراتب معنوى حج كه سرمايۀ حيات جاودانه است و انسان را به افق توحيد و تنزيه نزديك مىنمايد؛ حاصل نخواهد شد مگر آنكه دستورات عبادى حج به طور شايسته و مو به مو عمل شود. . . و لبّيكهاى شما جواب دعوت حق تعالى باشد و خود را محرم براى وصول به آستانۀ محضر حق تعالى نماييد و لبيك گويان براى حق، نفى شريك به همۀ مراتب كنيد و از خود كه منشأ بزرگ شرك است به سوى جلّ و علا هجرت نماييد.» 1حضرت امام رحمه الله «خود» و «خوديت» را منشأ بزرگ شرك مىداند. خود چيست؟
«خود» همان غرور، كبر، نخوت و منيّت است؛ همان صفاتى كه فرعون را واداشت تا ادعاى ربوبيّت كند! پس منشأ همۀ آفات خودپرستى است.
4 - ورود به حرم و مكّه
حاجى آنگاه كه ديوارهاى مكّه را مىبيند، از گفتن لبيك باز مىايستد و با آمادگى تمام، براى انجام شعائر الهى، پا به بلداللّٰه الحرام مىگذارد.
مكّۀ معظمه و مشاهد مشرفه، موطن حوادث و نهضتهاى انبيا و پيامبر اسلام است. آنجا محل نزول جبرئيل امين و خاستگاه پيامبران بزرگ الهى است.
نور نبوّت پيامبر خاتم در اين سرزمين متجلّى شد و اسلام، اين دين كامل، از اين ديار به جهانيان عرضه گرديد.
پيامبر بزرگ اسلام چه سختىها و بلايايى را در سرزمين مكه به دست ابوسفيانها و ابوجهلها كشيد، ليكن از پاى نايستاد و اسلام، آن نهال نوپا را به درختى تنومند و پرثمر تبديل كرد. امام خمينى قدس سره دربارۀ عظمت مكه و كعبه مىگويد: «مكّه جايى است كه همۀ انبيا خدمتگزار او بودند.» 2