92 [ در معنى رفع و تشييد به تعمير ضرايح و قباب ]

پس واضح شد كه مراد از آن «بيوت» اعم است از انوار عاليه و ابدان طاهره و خانه‌هاى سكنى و ضرايح و بُقاع و قبوره مقدسۀ رسول خدا و ائمۀ طاهرين از آل محمد [ عليهم السلام ] است. و امر به رفع، شامل جميع معانى رفع و تعظيم است. و از آن جمله است بنا و تعمير ضرايح و مشاهد و قباب عاليه بر قبور ايشان.

قال الرازى:

المراد مِنْ رَفْعِهٰا، بَنٰائهٰا، لقوله تعالٰى، لقوله تعالىٰ رَفَعَ سَمْكَهٰا فَسَوّيٰها ¹وقوله تعالى وَإِذْ يَرفَع إبراهيمُ القَواعدَ مِنَ البيْت ²وثانيها «ترفع» ، اى تعظم انتهى.

بلكه از معانى رفع و تعظيم است امروز زينت آن حرم‌ها و مشاهد، به زينت‌هاى لايقه، از فرش‌هاى ثمين و پرده‌هاى زرنگار و ابريشمين و چراغ‌ها و معلّقات، و هم آن‌چه را كه از لوازم آسايش زائرين و داعين و مصلّين و ذاكرين‌اللّه و تلاوت‌كنندگان قرآن، در آن مكان‌اند والّا سزاوار است طلاكوب نمودن آن قباب منوّره و بقاع مشرّفه در قبال كفّار و معاندين؛ كه از تعظيم شعائر دين مبين است.

[ حديث شريف ابوعامر واعظ اهل حجاز ]

و مؤيد اين معنى رفع است، حديث شريف ابوعامر، واعظ اهل حجاز كه در مزار بحار از فرحةالغرى، تصنيف سيد جليل عظيم غياث‌الدين ابن طاووس است. به سلسله اسناد خود روايت كرد از عمارة بن يزيد، و او روايت كرد از ابوعامر تبانى، واعظ اهل حجاز:

«قال أتَيْتُ اَبٰاعَبداللّه جعفر بن محمد عليهما السلام، وقُلتُ لَه، يَابنَ رسول‌اللّه مٰا لِمَنْ زار قَبْرَهُ (يعني قبر أميرالمؤمنين عليه السلام) وعَمّرَ تربته؟ قال: يا اباعامر و حدثني أبي عن أبيه عن جدّه الحسين‌ابن علي عن عليّ، أنّ رسول‌اللّه قال لَه واللّه لتُقتلنَّ بِأرض العراق وتدفن بها. قلت يا رسول‌اللّه ما لِمن زار قبورنا وعمّرها وتعٰاهَدهٰا؟ فقال لي: يا أباالحسن إنّ اللّه جعل قبرك وقبر ولدك بِقاعاً مِن بِقاع الجنّة وعَرْصةً من عَرَصاتهٰا، وإن اللّه جعل قلوب نجباء من خلقه