32اين چنين به ابّهت، قدرت و نفوذ ابوسفيانها پايان داد. از اين سنّت رسولخدا صلى الله عليه و آله و سلم استفاده مىشود كه «شناخت خداى يكتا و توحيد قولى و عملى» از يك سو، و «شناخت طاغوتها و اجتناب قولى و عملى از آنان» از ديگر سو، شرط حُريّت انسان و تضمينكنندۀ آزادى و آزادگى او هستند.
به همين قياس، بايد دانست كه حجّ بيت عتيق، علاوه بر آنكه نظام مناسبى براى تعليم توحيد و تربيت نفوس موحّد است، با سنّتِ جاودانِ «اعلانِ برائت از مشركان» ، مسلمانان جهان را متوجّه دشمنان اصلى دين خدا و پيروان رسول خدا (صهيونيزم، استكبار جهانى، و. . .) خواهد نمود و مكّه را به پايگاهى براى وحدت، همفكرى و رايزنى تمامى دانشمندان و رهبران مسلمان (دربارۀ رشد سياسى، فرهنگى، اقتصادى و اجتماعى جوامع خويش و عوامل و موانع توسعۀ مادّى و معنوى ملّتهاى مسلمان و آسيبشناسى فرهنگ اسلامى) تبديل مىكند. عرصهاى چنين «آزاد» و «فراگير» ، مىتواند پايگاه اقتدار سياسى - بينالمللى جهان اسلام و محور گفتگوهاى مسالمتآميز و آزادانۀ همۀ پيروان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بر اساس «كتاب و سنّت» باشد و همزمان با مركزيّت يافتن براى «قيام و قوام ناس» ، پايگاه «هدايت» و «وحدت» و «منافع» مسلمانان و بلكه آزادگان عالم (براى رهايى از همۀ اسارتها) شود. خداوند، اين روز را نزديك گرداند!
3 - كعبه، پايگاه قيام ناس
خداوند سبحان، خانهاش را بيت حرام قرار داد تا مكان و پايگاه قيام براى مردم باشد: جَعَلَاللّٰهُ اْلكَعْبَةَ الْبَيْتَالْحَرام قِياماً لِلنّاسِ. 1
از سيرۀ حضرت ابراهيم عليه السلام و قيام و استقامت مردم در طول تاريخ، استفاده مىشود كه «كعبه» پايگاه قيام و حركت مردم بوده است و بقاى دين الهى، به پويايى و حيات آن بستگى دارد 2و «لايزال الدين قائماً ماقامت الكعبة» . 3
در آيات شريفۀ قرآن، «قيام» به معناى «جهاد» به كار رفته و «قعود» (كه ضدّ قيام است) در نقطۀ مقابل جهاد قرار گرفته است: فَضَّلَ اللّٰهُالْمُجٰاهِدِينَ عَلَى اْلقٰاعِدِينَ أجْراً عَظِيماً. 4آنچنان كه پيامبران با آيات و بينات برانگيخته شدند، تا مردم قيام به قسط نمايند: لَقَدْ أرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنٰا مَعَهُمُ الْكِتٰابَ