89على بن احمد بن محمد حسينى معروف به ابنمعصوم (م 1119) از عالمان شيعه معروف و اديب برجستهاى است. دو بخش نخست كتاب او «سلافة العصر فى محاسن اعيان اهل العصر» دربارۀ عالمان مكه و مدينه و بقيۀ بخشها و دربارۀ شخصيتهاى شهرهاى ديگر است. اين كتاب در شناخت فرهنگ اين دوره از جهات فراوانى منحصر به فرد است. گزارش تفصيلى آن در كتاب «المنهج التاريخى لمؤرخى مكة فى القرن الحادى عشر» صص 431 - 446 آمده است.
على بن تاج الدين بن تقى الدين سنجارى (م 1125) ؛ وى كتابى با نام «منائح الكرم باخبار مكة و الحرم» دارد كه حوادث مكه را تا سال 1124 نوشته است. نسخههايى از اين كتاب برجاى مانده است.
رضى الدين بن محمد بن حيدر موسى عاملى مكى (م 1163) ؛ وى از علماىشيعۀمقيم مكه است. كتابى با عنوان «تنضيد العقود السنية بتمهيد الذروة الحسنيه» دارد. اين كتاب كه نسخهاى از آن در 600 برگ مانده، در تاريخ دولت حسنى اشراف مكه است كه نسخهاى از آن در جامعةالحكمه بغداد (ش138) موجود است.
محمد بن على بن فضل طبرى (م1173) ؛ كتابى با عنوان «اتحاف فضلاء الزمن بتاريخ ولاية بنى الحسن» دارد كه واليان مكه را تا سال 1140 نوشته است.
عبدالرحمن بن ابى بكر بن محمد فتّنى (م 1215) كتابى با عنوان «تاريخ جستنيه» (كذا) دربارۀ امراى مكه داشته كه گويا نسخهاى از آن شناخته نشده است.
عبداللّٰه بن عبدالشكور بن محمد هندى (م 1257) ؛ كتابى با نام «تاريخ اشراف و امراء مكة المكرمه» دارد كه نسخههايى از آن برجاى مانده است.
محمد رحمة اللّٰه هندى موسى (م 1266) كتابى با عنوان «زبدة التواريخ» نگاشته است كه به طور اجمال در چهار بخش و يك خاتمه، تاريخ مكه و كعبه و مسجد الحرام را نوشته است. 1