90قرار دارد كه در آن تعدادى از سورههاى قرآن نازل شده است.
پس از اين، بورخارت به «جبلالثور» كه در فاصلۀ يكساعت و نيمى مكه قرار دارد اشاره مىكند و مىگويد اين كوه در سمت چپ جادهاى واقع شده كه به دهكدۀ «الحسينيه» مىرود، كوه ثور كوه بلندى است و بر بلنداى آن حفرهاى است كه پيامبر - ص - بهمراه ابوبكر، پس از هجرت از مكه، از بيم قريشيان بدان پناه بردند.
كعبه
آن گونه كه بورخارت مىگويد: هر سال فقط در سه نوبت درب كعبه بر روى مردم باز مىشود؛ در روز 20 رمضان، 15 ذىقعده و دهم محرّمالحرام، و اين كار معمولاً يك ساعت پس از طلوع آفتاب انجام مىگيرد، بدين گونه كه پلّكانى در نزديكى درب بزرگ قرار داده مىشود و در اين هنگام سيل جمعيتى كه در پاى پلكان انتظار مىكشيده، بداخل كعبه هجوم مىآورند و در مدت كوتاهى داخل كعبه مملوّ از جمعيت مىشود. هر كس كه داخل كعبه مىشود بايد به سوى هر ركن دو ركعت يعنى در جمع هشت ركعت نماز بگزارد و آنگاه به خواندن دعا و نيايش در نزديكى يكى از ديوارها بپردازد و در حالى كه مشغول دعا و راز و نياز با خداست صورت خود را به ديوار كعبه مىفشارد. معمولاً اين نيايش همراه با گريه و زارى و توبه و تقاضاى آمرزش گناهان است.
بورخارت مىگويد او نتوانسته بيش از 5 دقيقه در داخل كعبه تاب بياورد؛ زيرا گرماى شديد آنجا طاقتفرسا بوده و كمترين تأخير باعث غش كردن او مىشده است ولى برغم اين گرما - بورخارت مىگويد - شريف مكه بر درِ كعبه نشسته ودر حالى كه كليدهاى نقرهاى كعبه را در دست دارد، از مردمى كه از كعبه بيرون مىآيند، پس از بوسيدن كليدها مطالبۀ پول مىكند! و مردم علاوه بر اين، پولى نيز به طواشى كه در نزديكى شريف نشسته است مىدهند.
دربهاى كعبه در اين سه نوبت از صبح تا ساعت يازده باز مىماند، و آنگاه براى بار دوّم براى زنان باز مىشود. و پس از زيارت درون كعبه حجاج به زيارت و طواف كعبه از بيرون مىپردازند.
بورخارت پس از آن كه به توصيف وضعيت داخل كعبه و ديوارها و پوششهاى آن كه تقريباً مشابه با توصيف ديگران