151ملجأ و پناهگاهى باشد - سراغ و به سوى آنها گسيل كنم.
ضمناً مىگفت: ما فردى يا افرادى را درخواست مىكنيم كه به زبانهاى عربى وارد و انگليسى آشنا باشند.
گزارش اين شيعى دلسوز، هشدارى است به ما كه مسلمين در پنج قارۀ جهان جاى مناسبى را براى خود باز كرده و زمينه را براى جهانشمول گشتنِ اسلام فراهم مىآورند؛ ليكن مردم مسلمان به علت افتراق و از هم گسيختگى و قهر و بيگانه سان زيستنِ دولتمردانِ كشورهاى اسلامى از يكديگر، در برابرِ خود برنامۀ منسجمى نمىيابند تا بر روالِ آن به سازندگى در محيط خود (نه سازش با آن) توفيق يابند.
اين وضع هر چند ايتام آل محمد - صلوات اللّٰه علهيم أجمعين - را در سرزمينهاى مختلف و كشورهاى بيگانه رنج مىدهد؛ اما بايد توانِ دولت و حكومت جمهورى اسلامى ايران را در نظر گرفت كه آيا توقعاتى اين چنينى در امكاناتِ امالقراى اسلام است، آنهم مبلّغى آشنا به سه زبان، نه تنها يك مبلغى اين چنين؛ بلكه مبلغانى كه علاوه بر آشنايى به چند زبان، خبره و آگاه و دانا به مسائل مختلف دينى باشند، آنهم نه براى شهرهاى متعدد يك كشور، بلكه براى شهرهاى ممالك پنج قاره و ربعِ مسكون كرۀ خاكى جهان؟ ! البته اين توقع و انتظار، توقعى درخور است؛ چرا كه انقلاب اسلامى به مسلمين دنيا و حتى جهانِ كفر فهماند كه مىتواند عهدهدار با كفايتى براى سعادت و سلامتِ دين و دنياى مردم در هر عصر و دورانى باشد؛ لذا اين توقع را با جمهورى اسلامى ايران در ميان مىگذارند كه به خواست خداوند هر چه زودتر از چنين توانى برخوردار گردد.
بايد ملّت جمهورى اسلامى ايران بدانند كه چنان پايگاهى در ميان امّتهاى اسلامىِ سرزمينهاى جهان اسلام و حتى در گسترۀ جهان - در سايۀ انقلاب اسلامى - براى خود احراز نمودند كه به آنها چشم اميد دوخته تا انتظاراتشان را برآورده سازند.
ديدار با دو تن از شيعيان تركيه
روز شنبه 16/2/1374 ه. . ش. دو تن از شيعيانِ تركيه كه با يكى از آنها در خود تركيه دو سال پيش آشنايى به هم رسانده بودم، به ديدار بنده آمدند، و گفتگوى ما با آنها به طول