121نيست. به دكتر سعيد رمضان بوطى نويسندۀ پرآوازۀ سورى و كتابش «السلفيّه مرحله زمنيّه» هجوم برده كه چرا «سلفيّه» را مرحلهاى تاريخى پنداشته و در چگونگى و چندى و چونى آن سخن گفته و چون و چرا دربارۀ آن را روا دانسته است، و چرا شيعيان را با اعتقاد به «عصمت» على - ع - تكفير نكرده و گفته است: «اينگونه باورها باعث خروج از دين نمىشود.»
و به دكتر احمد جمالالعمرى انتقاد كرده كه چرا، زيارت قبور صالحان را يكى از سنتهاى اسلامى تلقى كرده و نوشته است كه پيامبر بدان امر مىكرده و اصحاب را به زيارت قبور نيكان فرا مىخوانده است.
در اين كتاب با همان دو جهتگيرى ياد شده، آثار محمد ابوزهره، شيخ محمد مجذوب، محمد عبدۀ يمانى نويسندۀ «علّموا اولادكم حب رسول اللّٰه» و. . . نقد شده است.
در كشور عربستان تكنگاريهاى مختلف دربارۀ مسائل فقهى نيز رو به افزايش است.
در مسائل تئوريك فقهى و اصول فقهى نيز عناوين قابل توجهى ديده شده. نشر مجلۀ «البحوث الفقهيه» كه مباحث بسيار نو و مورد ابتلاى جهان اسلام را طرح مىكند جالب است، گو اين كه اين مجموعه حاصل رايزنى و همكارى فقيهان و عالمان بيش از هفتاد كشور اسلامى است و نتيجۀ جلسات كنفرانس «المجمع الفقهى الاسلامى» مىباشد ولى نشر آن در اين ديار مىتواند به فضاى انديشۀ كشور يارى رساند و زمينههاى تحقيق در مسائل فقهى را بگستراند.
هيأت ظاهرى كتابها نيز جالب و چشمنواز است، در اين جهت نيز گويا ساخت و پرداخت زيبا را از كشورهايى چون لبنان وام گرفته و گستراندهاند. گسترش مراكز نشر و فروش در مدينه نيز چشمگير بود. يكى از استادان آشنا به مسائل نشر در جهان عرب نوشتهاند:
ياد دارم كه در مدينه سال 63 جز چند كتابفروشى، آن هم تنها با فروش و عرضۀ كتابهاى چاپ لبنان و مصر و در سطحى ناقص و محدود يافت نمىشد. ولى اكنون در همين محدودۀ حرم و در خيابان ابوذر و عبدالعزيز چند كتابفروشى بزرگ كه هم ناشرند و هم كتابفروش، تأسيس شده است. حتى كيفيت حروفچينى و صفحهبندى و طراحى جلد و صحافى فنى هم كاملاً رشد كرده است.
احياى متون فقهى، تفسيرى و كلامى، چنانكه پيشتر گفتيم بسيار گسترده است و در