138نيز وارد مكّه گرديد. او شريف غالب را به جرم اهمال و سازشكارى معزول و زندانى كرد و برادرش سرور بن غالب را به مقام شريف مكّه منصوب نمود. 1شكست آل سعود و سقوط درعيّه
بعد از سعود بن عبدالعزيز پسرش ابراهيم (ف 1235ه. ق.) به امارت درعيّه رسيد ولى از سويى بين او و عمويش عبدالله بن عبدالعزيز بر سر جانشينى اختلاف افتاده بود و در نتيجه جنگ خانگى سعوديان را ناتوان مىكرد و از سوى ديگر ارتش مصر به سوى نجد در حال پيشروى بود. محمد على پاشا كه از پيروزى ارتش خود اطمينان حاصل كرده بود به قاهره برگشت و طوسون را با عدۀ كافى و توپخانۀ قوى روانه نجد ساخت. طوسون بدون هيچ مانعى تا قلعۀ رس - دويست و هفتاد كيلومترى شمال شرقى مدينه - پيش رفت ولى در آنجا با مقاومت شديد وهابيان برخورد كرد و با دادن تلفات بسيار نتوانست به پيشروى ادامه دهد.
ناچار به پيشنهاد وهابيان تن به ترك مخاصمه داد و به قاهره بازگشت.
محمد على پاشا از طوسون به سبب ضعفى كه نشان داده بود خشمگين گشت و او را توبيخ و از امارت معزول كرد و پسر ديگرش ابراهيم پاشا را مأمور تسخير نجد ساخت. ابراهيم با لشكرى تازهنفس به نجد رفت و خود را به درعيّه رسانده پايتخت آل سعود را در محاصره گرفت. او با آتش سنگين توپخانه مقاومت وهابيان را درهم شكست و آنان را ناگزير به تسليم بلاشرط ساخت. عبدالله بن سعود - كه برادر را بركنار كرده و خود به جاى او نشسته بود - بعد از شش ماه مقاومت قلعه و پادگان درعيّه را تحويل مصريان داد (1234 /1818) و هيأتى را به رياست عمش عبدالله بن عبدالعزيز - كه شيخ آل سعود بود - همراه شيخ على بن محمد بن عبدالوهاب نزد ابراهيم پاشا فرستاد. به دستور ابراهيم اموال و املاك خاندان سعودى و ابن عبدالوهاب ضبط شد و عبدالله بن سعود را به اسلامبول بردند كه در آنجا محكوم به سربريدن گرديد. علماى وهابى و امراى سعودى را يا سر بريدند و يا تيرباران كردند و بعضى را به دهانۀ توپ بستند يا پى سپر سمّ ستوران ساختند. احمد بن رشيد حنبلى قاضى درعيّه را در حضور ابراهيم شكنجههايى شديد دادند از جمله دندانهايش را يكى يكى كشيدند. سپس پايتخت سعودى را به آتش كشيدند و تمامى خانهها و آباديهاى آن را ويران كردند و شهر را با خاك