69كفايت مىكنند. اگر به سلطنت برسد، قريش در سلطنت برادرزادۀ خود بهرهمند خواهد بود و اگر به راستى رسول خدا باشد قريش نيكبخت ترين مردم خواهند بود. 1ابوجهل در برابر او ايستاده وعامربنحضرمى، برادر شخص مقتول در نخله را تحريض كرد تا عتبةبنربيعه را كه همپيمان برادرش بود، از بازگشت منع كند. او همچنين مخالفين را به ترس متهم مىكرد و با تحريك، رگ جنگى عربى، آنان را به ورطۀ هلاكت افكند. 2
عامر حضرمى نخستين حمله را به صفوف مسلمانان كرد و بدين ترتيب قريش آغازگر جنگ شد. او در جنگ با يكى از مسلمانان به نام مِهْجَعْ وى را به شهادت رساند. بنابراين ترديدى نيست كه قريش بر اين جنگ اصرار داشته و جنگ را شروع كرده است. مسبّب و باعث آتش افروزى نيز ابوجهل بوده همانگونه كه قبلاً اشاره شد قريش در مجموع، تمايل چندانى به جنگ نداشته و اصولاً قريشيان در سالهاى اخير حياتشان، به دليل اشتغال به تجارت و نقش و موقعيت برتر معنويشان، چندان اهل جنگ نبودهاند.
به هر روى دشمن به جلو آمد و عُتْبةبنربيعه كه گرفتار نيشهاى تند قريش و در رأس آنان ابوجهل شده بود، به ميدان آمده مبارز خواست.
مسلمانان وظيفه داشتند تا زمانى كه دشمن آنان را محاصره نكرده، شمشير نكشند و تنها با كمانهاى خود، آمادۀ تيراندازى باشند. 3اسودبنابىاسود مخزومى به سوى حوضچۀ آب آمد و گفت: با خدايش عهد كرده يا از آن بنوشد، يا آن را منهدم كند و يا در اين راه كشته شود.
در آن لحظه، كه جنگ آغاز شده بود، حمزه در برابرش برآمد و ضربتى به پايش نواخت او خود را در حوضچه انداخت و با پاى سالمش به انهدام آن پرداخت. حمزه بر سر او آمده به قتلش آورد. 4