98بسازند. 1
در توصيفى كه اين كتب براى بيتالله الحرام در قبل از اسلام و عصر پيامبر - ص - بدست مىدهند غفلتها و تشويقهايى است. خلاصۀ آنچه كه در آن كتب آمده اين است كه بنيان كعبه قبل از آن كه قريش آن را بنا كنند، از سنگ خشك - و نه از گِل - بود و پوششى بر ديوار آن قرار دادند سپس از خارج ديوار آن را آويختند كه از بالاى ديوار به داخل آن مرتبط مىشد. درب آن بر زمين بود و سقف نداشت در داخل آن در سمت راست، چاهى بود كه اموال و لوازمى كه به كعبه هديه مىشد را مثل يك انبار در آن مىگذاشتند. آنان شاخهاى قوچى را ميان ديوار آن آويزان كرده بودند و هنگامى كه خانه را تميز مىكردند، آن دو شاخ را معطر و تميز مىنمودند.
بعضى از اموالى كه به كعبه هديه مىشد را در داخل مىآويختند مثل افسار چهارپايان و كسانى كه مىترسيدند دست خويش را در آن قرار داده و لذا از احدى نمىترسيد. پوشش كعبه را حريق فراگرفت و آن (كعبه) را از بنيان انداخت سپس بر اثر سيلى دچار ضربه شده و قريش آن را تخريب و در ايام رسول خدا - ص - مجدداً تجديد بنا كردند. آنان سنگها و چوبهايى را در آن بكار برده و آن را مسقف ساختند و سپس درى براى بيت قرار دادند و آن را بلند قرار دادند تا سيل داخل نشود و كسى نيز جز بوسيلۀ نردبان بدان راه نيابد و سپس با رديفى از سنگ و رديفى از چوب - كه بين سنگ قرار دادند، چنانكه در بعضى از موارد گفته شده - ساختند و سقف كعبه را مسطح نموده و شش ستون در دو رديف - كه در هر رديف سه ستون بود - قرار دادند.
قريش به ارتفاع كعبه نيز افزودند و آن را از خارج يعنى از زمين تا بالاى آن به هيجده ذراع رساندند در حالى كه قبل از آن 9 ذراع بود و آن را از بالا تا پايين به رديفى از سنگ و رديفى از چوب ساختند. چوبها پانزده رديف و سنگها شانزده رديف بود سپس ناودانى براى آب باران قرار دادند كه آن را