9بيتى للطّائفين» 1را به انبياى ديگر نيز گوشزد كرد. همه موظف بودند كه كعبه را از لوث بتها پاك كنند تا قبلهگاه و مطاف نمازگزاران و زائران الهى باشد.
در دوران جاهليت سقايت و سيراب كردن حاجيان و عمارت بيت الله، به عهدۀ بتپرستها بود. كعبه كليدى داشت و كليداريش سمتى بود كه به نوبت به افراد گوناگون مىرسيد. يكى از كسانى كه سِمَت كليددارى كعبه به او رسيد، ابو غبشان بود. وى شبى در حال مستى حق كليددارى كعبه را به يك شتر و يك مشك شراب فروخت.
اسلام همۀ ارزشهاى خرافى را درهم ريخت و فرمود: «أجعلتم سقاية الحاج و عمارة المسجد الحرام كمن آمن بالله واليوم الآخر و جاهد فى سبيلالله» 2وقتى جريان حضرت امير - عليهالسلام - مطرح شد و عدهاى خواستند خود را برتر بدانند، خداوند فرمود: سيراب كردن حاجيان و عهدهدارى تعمير كعبه، هرگز به منزلۀ ايمان به خدا، هجرت و جهاد در راه خدا نيست.
توضيحى در باره «آيت»
منظور از آيت، معجزۀ خارقالعاده نظير ناقه صالح، شقالقمر و. . .
نيست بلكه آيت به معناى علامت و نشانهاى است كه حق را نشان دهد و مردم را بدان متذكر و يادآور شود.
آيت گاهى به معناى علامتِ تكوينى، گاهى به معناى نشانۀ تشريعى در مقابل علامتِ تكوينى و گاهى نيز در معناى اعم از تكوين و تشريع استعمال مىشود.
در آيۀ: «أَتَبْنُونَ بِكُلّ رِيعٍ آية تَبْعَثُون. و تتخذون مصانع لعلَّكم تخلُدُون» 3به معناى علامت و نشانه استعمال شده است.