59محقق كركى پس از آنكه قول به كراهت مجاورت را انتخاب مىكند، مىگويد: «ظاهر اين است كه مكانهاى شريفه، هم همين حكم را دارند، هر چند با يكديگر متفاوت باشند و اين به سبب ايجاد شوق به آن مكانهاست.» 1نظير اين بيان را صاحب حدائق نيز دارد. او معتقد است كه اخبار دلالت بر كراهت سكونت در مكه دارد و از روايات چنين برمىآيد كه ساير اماكن مشرفه نيز همين حكم را دارد و سرّ مطلب اين است كه همانگونه كه شرافت مكان، مضاعف بودن ثواب عبادت را اقتضا مىكند، مضاعف بودن جزاى گناهان را نيز در بردارد؛ زيرا كه شخص با ارتكاب معاصى، آن مكان شريف را هتك حرمت مىكند. آنگاه صاحب حدائق اين موضوع را قابل مقايسه با اعمال زنان پيامبر مىداند كه چند برابر جزا داده مىشوند. 211 - كراهت خواندن نمازهاى يوميه در داخل كعبه
مطابق روايات، كسى كه براى اولين بار مشرف به حج شده و در اصطلاح به او «صروره» گفته مىشود؛ ورودش به داخل كعبه مستحب است و اگر داخل شد بهتر است كه چند ركعت نماز مستحبى بخواند ولى خواندن نمازهاى واجب در درون كعبه كراهت دارد.
صاحب وسائل الشيعه در اين مورد بابى را منعقد كرده و رواياتى نقل نموده است كه از جملۀ آنهاست:
عن معاوية بن عمار عن ابى عبدالله - عليه السلام - قال: «لاتصل المكتوبة فى الكعبة، فانّ النبى لم يدخل الكعبة فى حجّ ولاعمرة و لكنّه دخلها فى الفتح فتح مكة و صلى ركعتين بين العمودين و معه اسامة بن زيد.» 3معاوية بن عمار از امام صادق - عليه السلام - نقل مىكند كه فرمود: