39وسائل نيامده است) اين جمله اضافه شده كه قال: «و يحرمون عنه» 1امام فرمود: «از طرف مريض احرام بسته شود» . طبق اين ذيل، درست است كه مريض و مبطون مجاز هستند بدون احرام وارد شوند؛ ولى بايد نايب بگيرند و از طرف آنها كسى ديگرى احرام ببندد. ولى با توجه به مجموع روايات؛ بخصوص رواياتى كه مريض و مبطون را از اين حكم استثنا كرده، قول به استحباب احرام براى آنها قول اقربى است و نيابت گرفتن لازم نيست؛ بخصوص اين كه اصل حكم، حكمى بر خلاف اصل است كه به قدر متيقّن بسنده مىشود.
ب - كسى كه براى جنگ وارد مكه مىشود؛
يكى ديگر از موارد استثنا، موردى است كه كسى براى جنگ و دفع دشمن، وارد مكه مىشود، در چنين صورتى لازم نيست كه احرام ببندد، بلكه بدون احرام هم مىتواند وارد مكه شود. 2مستند اين فتوا رواياتى است دائر بر اين كه پيامبر خدا و سپاه او، در روز فتح مكه، بدون احرم و با كلاه خود وارد مكه شدند. از جمله اين روايت:
قال رسول اللّه - صلى الله عليه وآله - يوم فتح مكّة: «ان اللّه حرّم مكة يوم خلق السّموات والأرض و هى حرام الى أن تقوم الساعة لم تحلّ لأحد قبلى و لا تحلّ لأحد بعدى و لم تحلّ لى الاّ ساعة من نهار.» 3پيامبر خدا - ص - روز فتح مكه فرمود: «خداوند مكه را از روزىكه آسمانها و زمين را آفريد، حرام قرار داد و تا روز قيامت همچنان حرام باقى خواهد ماند، نه براى كسى پيش از من و نه براى كسى بعد از من حلال نشده ونخواهد شد و براى من نيز حلال نشد مگر پاسى از روز.»
با اين روايت و دو روايت ديگر به همين مضمون هستند و هر سه مربوط به فتح مكه مىباشند، استدلال كردهاند بر اين كه: «مىتوان براى جنگ، بدون احرام وارد مكه شد.»