114و از جهت تشريع: اولين مكانى كه براى عبادت خداوند در نظر گرفته شد؛ عبارت از اين مكان شريف است، كه اين مطلب با آنچه كه امين الاسلام طبرسى در شأن نزول آيۀ شريفه، به نقل از مجاهد نقل كرده، سازگار است.
مجاهد مىگويد: مسلمانان با يهود در مقام تفاخر برآمدند، يهوديان گفتند: بيت المقدس افضل و با عظمتتر از كعبه است؛ زيرا آنجا زمين مقدس و محل هجرت پيامبران است، مسلمانان گفتند: كعبه فضيلت بيشترى دارد؛ پس از آن خداوند اين آيه را نازل فرمود: «ان اوّل بيت. . .» 1
مرحوم علامۀ طباطبايى مىفرمايد: اولين قبلهگاه، كعبه بوده است؛ چه آنكه كعبه توسط ابراهيم بنا گرديد و براى عبادت قرار داده شد، به خلاف بيت المقدس كه توسط سليمان در چندين قرن پس از ابراهيم ساخته شد. 2
البته كار ابراهيم را بايد بازسازى و بناى مجدد ناميد؛ چرا كه او اولين سازندۀ بيت الله نبوده است.
شيخ صدوق - ره - از ابوبصير به نقل از امام صادق - عليه السلام - روايت كرده است: «حضرت آدم - عليه السلام - كسى است كه كعبه را بنا نمود و پايه و اساس آن را نهاد» . 3و اين مطلب مؤيدهايى در روايات دارد كه از جملۀ آنها، روايت عمران بن عطيه است و در بحث «امام باقر - ع - در حجر اسماعيل» خواهد آمد.
قرآن كريم در مقام ذكر خصوصيات اين مكان شريف مىفرمايد:
«مباركاً» ؛ اين خانه در بردارندۀ خير كثير است؛ مانند ثوابها، آمرزش گناهان، رزق فراوان و. . .
«و هدى للعالمين» ؛ اين خانه مايۀ هدايت خلايق است.
فقرۀ مورد استشهاد بحث اينجاست كه مىفرمايد: