66آيۀ: «و اتخذوا من مقام ابراهيم مصلى» موافق پيشنهاد عمر به پيامبر بوده است، چنانكه عبدالله بن عمر مى‌گويد: پيامبر دست عمر را گرفت و نزد مقام برد و فرمود: اين مقام ابراهيم است. عمر گفت: يا رسول‌الله چرا آن‌را «مصلّى» قرار نمى‌دهى؟ و بعد از آن آيۀ «و اتخذوا من مقام ابراهيم مصلى» نازل شد. 1
«ابن حجر» تغيير محل مقام به وسيلۀ عمر را به نزول آيۀ ياد شده چنين ارتباط مى‌دهد: چون به درخواست عمر، مقام، «مصلّى» شده بود، تغيير محل آن براى او آسان بود و آمادگى چنين كارى را داشت. 2وى براى اين كه كار عمر را شرعى قلمداد نمايد چنين اضافه مى‌كند: از اين كه صحابه و تابعين هيچ‌گونه اعتراضى به اين اقدام نكردند، معلوم مى‌شود كه اين كار مورد تأييد آنان بوده و مورد اتفاق و اجماع واقع شده است. 3نقد و بررسى گزارشها و اقوال
در بدو نظر تشخيص واقعيت قضيه از ميان اين گزارشها و اقوال و رواياتى كه پيرامون اين قضيه در منابع اهل سنت وارد شده، مشكل مى‌نمايد. از اين رو برخى از دانشمندان معاصر اهل سنت، در ارزيابى صحّتِ اين گزارشها، به زحمت افتاده و از ميان آنها گزارش نخست را برگزيده‌اند و نظريۀ دوم را از اين نظر بعيد شمرده‌اند كه عمر، به خود جرأت و اجازه نمى‌داده كه محل مقام را از جايى كه زمان پيامبر - ص - و ابوبكر بوده، تغيير دهد. 4و به نظر مى‌رسد نقل دوم درست باشد.
ولى ارتباط اين موضوع با پيشنهاد عمر راجع به مقام و نزول آيه مربوط به مقام ابراهيم به اين مناسبت، مشكوك به‌نظر مى‌رسد؛ زيرا راوى اين روايت، عبدالله بن عمر است و به گفتۀ دانشمندان علم حديث يكى از موارد، انگيزۀ جعل حديث «فضائل افراد» است. حال اگر فرزندى فضيلت