263«لايخالفون الحق و لايختلفون فيه و هم دعائم الاسلام» . 1«آنان با حق مخالفت نمى‌كنند و در آن نيز اختلاف ندارند.
آنان استوانه‌هاى اسلامند.»
در بررسى آيات مربوط به دين، به نكته سوّمى هم برمى‌خوريم كه از عاملهاى تفرقه و اختلاف محسوب مى‌شود و آن غلوّ و زياده روى در دين است؛ زيرا دين اصيل و حق، دينى است معتدل.
«يا اهل الكتاب لاتغلوا فى دينكم و لاتقولوا على‌الله الاّالحق» . 2«اى اهل كتاب (اى پيروان موسى و عيسى و ديگر پيامبران اولوالعزم) در دينتان غلّو نكنيد و تند نرويد و بر خدا نسبتى جز حق و راست مدهيد و سخنى ديگر نگوييد.»
البته، سخن در بارۀ دين بطور كلّى و بحث از تأثير اجتماعى و روانى آن اعم از مثبت و منفى و سازنده و مخرّب، فراوان است و اين بيان فشرده در اين مقال مختصر براى مثال است وگرنه بحثى مستوفى و بيانى مفصّل لازم است كه به فرصت ديگر موكول مى‌كنيم.
2 - حكومت:
لزوم حكومت در جامعه پس از پذيرش اصل اجتماعى بودن انسان شايد نيازى به برهان نداشته باشد؛ زيرا در اجتماع، قانون مطرح است و قانون، مجرى مى‌خواهد و آن مجرى و زمامدار و حاكمى، مورد احترام و تبعيّت است كه خودش قانون را محترم مى‌شمارد و قبل از انتظار از ديگران، خودش تخلّف نمى‌كند و به قانون عمل مى‌نمايد:
«انّما اْمرتم بالنهى بعد التناهى» . 3