230عصر سه‌شنبه با يك كشتى فرانسوى درجه سه به سوى بندر «پورت سعيد» مصر حركت مى‌كند و روز بعد، در شهر زيباى پورت سعيد فرود مى‌آيد.
پس از آنكه شرحى مبسوط از وضع تاريخى و جغرافيايى پورت سعيد و اسماعيليه مى‌دهد و از وضع مطبوعات مصر در ايّام حكومت «سلطان عبدالحميد» ارائه مى‌كند، به توصيف «قاهره» مى‌پردازد، و نيز در معرّفى جاهاى ديدنى و آثار باستانى آن، بويژه «اهرام مصر» و مجسّمۀ «ابوالهول» قلمفرسايى مى‌كند، شرحى هم دربارۀ خلفاى فاطمى در مصر و تأسيس دانشگاه «الازهر» و مزار «رأس الحسين» و بارگاه حضرت زينب و برخى از اماكن تاريخى ديگر مى‌دهد.
پس از شش روز اقامت در قاهره، باز سوار قطار مى‌شود و به اسماعيليه، سپس به سوئز و بندر پورت توفيق مى‌رود و از آنجا سفرى مقدس را با كشتى به سوى ديار يار آغاز مى‌كند و به «جدّه» مى‌رسد.
از اينجا به بعد را از زبان خود مرحوم «سيد محسن امين» بخوانيم:
اِحرام
با آسايش تمام به جدّه رسيديم؛ زيرا دريا آرام بود، مگر در محلّى به نام «بركۀ فرعون» و «رأس امّ محمد» كه دريا خشمگين شد و حال بيشتر حجّاج به هم خورد. اين حادثه، اندكى پس از احرام بستن ما بود. شبى كه سحرگاهش محرم شديم، در حمّامى داخل كشتى كه با برق روشن بود و آبش، از دريا تأمين مى‌شد غسل كرديم، در دوشهاى يك نفره، با اجرتى اندك. لباسهاى دوخته را از تن درآورده، دو جامۀ احرام به بر كرديم.
صبح همان روز، نذر كرديم كه از محاذات ميقات، احرام ببنديم. اين براى آن بود كه از شبهه رها شويم، چرا كه طبق فتواى حق، به دليل اخبار و