186أزهرى مى‌گويد: «عُرىٰ» مردانى بزرگ بودند كه ضعفا به آنان پناه برده و در سايۀ آنان زندگى مى‌كردند. 1بايد گفت: از آن جهت كه بعد از رسول خدا - ص - مردم مستضعف زيادى رو به مدينه آوردند، تا در پناه آن حضرت زندگى سعادتمندى داشته باشند مدينه را «عُرىٰ» ناميده‌اند.
58 - العَرُوض: (بر وزن صبور) به سرزمينى اطلاق مى‌شود كه داراى پستيهايى است كه سيل بر آنها جارى مى‌شود و سرزمين مدينه دنبالۀ صحراى نجد است و سيلهاى وادى نجدگاه بر آن جارى مى‌گردد. خليل گفته است: مدينه را از اين جهت عروض ناميده‌اند. 259 - الغَرَّاء: اين كلمه أفعل التفضيل و مؤنث «أغَرَّ» است كه بر سفيدى جلو پيشانى اسب اطلاق مى‌شود. به آن «غُرَّه» هم گفته شده و همچنين به معناى زيبايى و نجابت و بزرگوارى است كه اين اوصاف كريمه در مدينه رسول الله - ص - جمع است و اين شهر بر ساير شهرها شرافت و در مقابل آنها برجستگى و درخشندگى دارد. 360 - غَلَبَه: مدينه را قبل از اسلام «غَلَبَه» مى‌ناميدند؛ زيرا در دوران جاهليّت، يهود بر عمالقه غلبه پيدا كردند و سپس قبايل أوس و خزرج بر يهود غالب شدند و آنگاه بعد از ظهور اسلام مهاجرين و انصار بر آنان غالب و پيروز گرديدند. 461 - فاضحه: ديگر نام از نامهاى مدينه «فاضحه» است. كُراع مى‌گويد: از آن جهت كه افراد فاسد العقيده با پوشش نفاق نمى‌توانند در آنجا به زندگى خود ادامه دهند بلكه رسوا و مفتضح مى‌گردند، فاضحه ناميده مى‌شود و چه