170 دست بردار هم نبود و تلاش مى‌كرد اهداف خود را هر طور كه هست بما بفهماند، ناگهان به انبوه طواف كنندگان خيره شد، گويا راه حلّى پيدا كرده است، بسرعت رفت و كودكى را از آغوش برادر مسلمان پاكستانى گرفت و به سوى ما آمد (برادران پاكستانى با خانوادۀ خود به سفر حج مى‌آيند) و بصورت تئورى، عملى بما فهماند كه:
خداوند پس از سالها انتظار به من در دلِ آفريقا كودكى عطا فرمود كه اسم او را گذاشتم خمينى - ره - ».
تازه فهميديم كه چه مى‌گويد، اشك در چشمان ما حلقه زد، دوباره با او روبوسى كرديم و دستان گرم او را فشرديم، برادر روحانى كه در جمع ما نشسته بود گفت:
اين است صدور انقلاب، چقدر در ايران ما، احزاب سياسى و گروهكهاى التقاطى بر سر مسألۀ صدور انقلاب، با هم نزاع مى‌كردند و بشارت‌هاى امام را ناديده مى‌گرفتند، ليبرال‌ها مى‌گفتند مگر انقلاب يك كالاست كه صادر شود؟!
گروهك‌ها مى‌گفتند: صدور انقلاب معنى ندارد، انقلاب اسلامى چيزى براى دنيا ندارد. امّا در اين سفر معنوى مشاهده كرديم كه انقلاب اسلامى ما صادر شد و دانستيم كه وحشت ابرقدرت‌ها نيز از روى حساب است، سرگرم بحث و گفتگو بوديم كه صداى اذان جان‌ها را نواخت.
در حالى كه با امّت ميليونى اسلامى به نماز بر مى‌خاستم يادم آمد كه امام راحل - رحمةاللّٰه عليه - فرموده بود:
«انقلاب اسلامى راه خود را باز كرده است و به دنيا صادر شده است».
و باز هشدار داده بودند كه:
«انقلاب اسلامى ما بن‌بست ندارد شماها خودتان به بن‌بَست رسيده‌ايد».
و حركات تند و سريع برادر سياه آفريقائى مرتّب مرا به فكر كردن وامى‌داشت كه چگونه انقلاب ما به دنيا راه يافت؟ و عشق و شور امامِ ما در دل‌هاى همۀ آزادى خواهان جهان روشنائى آفريد، در روزگارانى كه همه به تقليد از تمدّن وازدۀ غرب سعى دارند نام‌هاى غربى و شرقى براى فرزندان خود انتخاب كنند، چگونه نام خمينى، آرزوى عاشقان آزادى مى‌شود؟ همۀ روزنامه‌ها و كانال‌هاى خبرى و تلويزيون ها و بلندگوها، ما را مى‌كوبند و عليه ما صف بسته‌اند و در داخل و خارج به هم پيوسته‌اند، آيا صدور انقلاب اسلامى يك‌معجزه نيست؟
2 - قدردانى از نعمت‌ها
هنگامۀ اذان مغرب بود در مسجدالحرام جائى براى نماز نيافتم، فوراً به طرف پلّكانى برقى دويدم و چند لحظۀ بعد در حالى كه