169
شنيدنيهاى سفر حج
1 - مسئلۀ صدور انقلاب
شب‌هاى كعبه ديدنى است
هواى خنكِ سَحَر مى‌وزيد، در كنار دوستان روبروى حِجر اسماعيل(ع) نشسته بوديم، گروهى مشغول طواف بودند، برخى نماز مى‌خواندند و بعضى با خداى خود نجوىٰ مى‌كردند برادرى از سياهان آفريقا به ما نزديك شد، ابراز احساسات شديدى مى‌كرد، با همه‌مان دست داد مى‌خواست چيزى را به ما بفهماند.
مشكل او و ما اين بود كه زبان يكديگر را نمى‌فهميديم.
سر به آسمان بلند كرد با دست خود حركاتى را مرتّب به نمايش مى‌گذاشت هر چه تلاش كرديم كمتر با مقصودش آشنا شديم، خدايا چه مى‌خواهد؟ چه مى‌گويد؟ ميان اين همه آدم‌هاى رنگارنگ و جورواجور چرا ما ايرانى‌ها را انتخاب كرده است؟
آرام آرام دو كلمه‌اى را بگونه‌اى بيان كرد كه براى ما آشنا بود «ايران» و «خمينى» - رحمةاللّٰه عليه - و تازه نام امام عاشقان را نيز با سبكى تلفّظ مى‌كرد كه به زحمت فهميديم.