1) . براين اساس، منظور سمهودى و ديگران از واژه «محراب» در اين سخن، كه: «در زمان پيامبر(ص) و خلفا، مسجد شريف نبوى محراب نداشته است»، همان سازۀ توخالى و گودى بوده كه عمربن عبد العزيز آن را در مسجد نبوى و در زمان توسعۀ وليد احداث كرد و همانطور كه در ادامه خواهيم گفت، از آن زمان به بعد، اين نوع سازه به محراب معروف شد.

2) . بخارى آن را در صحيح خود، ج1، ص155، شماره 390، باب «التوجه نحو القِبْلَة» ذكر كرده است. مسلم نيز در صحيح خود، ج1، ص374، شماره525، باب «تحويل القِبْلَة من القدس إلى الكعبة» و با شك بين شانزده ماه يا هفده ماه نقل كرده است. در روايتى ديگر از مسلم، ج1، ص374 در همان باب سابق، و از ابن خزيمه، ج1، ص226 زمان آن بدون هيچ ترديدى شانزده ماه ذكر شده است. همچنين در روايتى از احمد، ج1، ص250 شماره 2252 به نقل از ابن عباس و با سندى صحيح. همچنين در روايتى ديگر از بزار، ج8 ، ص324 شماره3399، و طبرانى در المعجم الكبير، ج17، ص18 به نقل از حديث عمرو بن عوف، مدت زمان آن هفده ماه ذكر شده است. در روايتى از طبرانى، ج11، صص67 و 285 به نقل از ابن عباس، بدون هيچ ترديدى در زمان آن ذكر شده است. وى بين همۀ اين نظرات جمع كرده و مى‌گويد: كسانى كه به طور قطعى معتقدند 16 ماه بوده، ماه رسيدن و ماه تغيير قبله را يك ماه به حساب آورده‌اند و روزهاى اضافه را ناديده گرفته‌اند اما آن دسته كه معتقد به هفده ماه بودن آن هستند، دو ماه را با هم به شمار آورده‌اند. اما دسته سوم كه با شك و ترديد روايت كرده‌اند، در اين كار ترديد داشته‌اند؛ زيرا زمان رسيدن حضرت، بدون ترديد در ربيع الأول بوده و ماه تغيير قبله در نيمه رجب سال دوم بوده است. همۀ دانشمندان نيز به اين نظر اخير اعتقاد واثق دارند. حاكم آن را در، ج2ص226 و 227 با سند صحيح به نقل از ابن عباس نقل مى‌كند. ابن حبان در صحيح خود، ج4، ص618 مى‌نويسد: اين مدت زمان هفده ماه و سه روز بوده است بر اين اساس كه ورود حضرت در دوازدهم ربيع الأول باشد. ابن حجر حافظ حديث اين نكته را در كتاب الفتح، ج1، ص96 ذكر كرده و سمهودى آن را در الخلاصه صص27 و 28 عيناً نقل مى‌كند. همچنين رجوع كنيد به وفاء الوفا ، ج2، ص81