61با اين حال، در خصوص حج كودك سه ديدگاه وجود دارد:
الف) عبادات كودك مشروعيت دارد.
ب) عبادات كودك حالت تمرينى دارد.
ج) عبادات كودك صحيح است، اما مشروعيت ندارد.
با توجه به استدلالهاى مطرح شده، نظريۀ مشهور فقهاى شيعه، مبنى بر مشروعيت داشتن عبادات كودكان و ثبوت استحباب شرعى براى اين عبادات، قابل قبول است؛ زيرا:
1. عمومات و اطلاقات تكليف شامل كسانى كه به حد بلوغ نرسيدهاند نيز مىشود و تخصص يا تقييدى در اين عمومات و اطلاقات نسبت به بالغين ثابت نيست، البته تخصص در تكاليفِ الزامى نسبت به بالغين وجود دارد اما تكاليف استحبابى مختص به بالغين نبوده و كودكان را نيز شامل مىشود.
2. عمومات و اطلاقات غير تكليفى و مواردى كه دلالت بر ترتب ثواب دارند و مواردى كه مستقيماً دلالت بر امر كردن كودكان به نماز و روزه دارند و... تأييد مىكند كه عبادات كودكان داراى امر شرعى بوده و مشروعيت و استحباب براى آن ثابت است.
3. برخى روايات مستقيماً به مشروعيت و استحباب عبادات كودك اشاره دارند. اين دسته روايات و روايات ديگرى كه مستقيماً در آنها به كودك اشاره شده و گونهاى قوىتر و محكمتر مشروعيت عبادات كودك را ثابت مىكنند؛ زيرا اين دسته از روايات دقيقاً به موضوع كودك پرداخته و در همين رابطه صادر شده و در آنها نياز به اثبات تخصص يا عدم تخصص به بالغين مانند موارد قبلى نيست؛ از جمله اين روايات روايت جواز امامت جماعت كودك و نيز امر به اتيان نماز و روزه دربارۀ كودكان مىباشد.
4. پذيرفته شدن عبادات كودكان و مشروعيت آنها مطابق با قاعدۀ لطف و مورد پذيرش عقل بوده و برعكس پذيرفته نشدن و عدم مشروعيت خلاف لطف و امتنان است و مستلزم اين است كه سعى و تلاش كودكان ضايع شده و آنها هيچ پاداشى در اين باره دريافت نكنند اين مطالب نيز خلاف صريح آيات قرآن و روايات مىباشند.
5 . همانگونه كه برخى امور حقوقى كودك؛ مانند صدقه، هبه، وقف و... در مورد كودكان پذيرفته شده و صحيح واقع مىشود، مىتوان گفت با توجه به دلالت دلايل ذكر شده، عبادات كودكان نيز مورد قبول واقع شده و مشروعيت دارد. قطعاً مكروهات نيز همچون مستحبات از عهدۀ كودك نابالغ ساقط نمىشود. پس در خصوص او نيز همچون افراد بالغ اعمال مكروه مكروه است، مگر اينكه موردى وجود داشته باشدكه دليل كراهتش فقط و فقط ويژۀ افراد بالغ است؛ مثل عشقبازى و ملاعبه با همسر در