134هزار و دويست و هفتاد و چهار به انجام رسيده است. درون گنبد را كيكاوس ميرزا پسر فتحعلى آيينهكارى نمودهاند و در كتيبۀ دورۀ هزاره تماماً آيات و روايات نوشته شدهاند و يادگار زمان صفويه است و پايين كتيبهها سنگهاى يكپارچه از مرمر نصب كردهاند. در كتاب سفرهاى ناصرالدين شاه به قم هم اشارهاى به برخى از بناهاى كيكاوس ميرزا در قم شده است.
نويسنده با اشاره به اينكه «شاه در عمارت ديوانى جنب حرم منزل دارد» نوشته است: «مدتها بود اين عمارت را نديده بودم.» همان طوركه ذكر شد، كيكاوس ميرزا، پسر فتحعلى شاه در ايام حكومت خود، اين را ساخته است. در تالار بيرونى صورت فتحعلى شاه را با قريب صد و پنجاه نفر از اولاد او كه در آن زمان حيات داشتند، كشيده است. (ص 147).
در بارۀ آثار كيكاوس ميرزا در حرم حضرت معصومه(س) استاد مدرسى هم مىنويسد:
«بقعهاىكه اكنون بر فراز تربت منور استوار است از آغاز دورۀ صفوى است و چنانكه گذشت، آن را شاه بيگى بيگم، دختر مهماد بيك بكتاش موصلو، همسر شاه اسماعيل به سال 925 در جاى ساختمان پيشينِ حرم بنياد نهاده است. باز گذشت كه مقرنسكارى سقف در ميانۀ قرن دوازدهم تجديد شده است. بدنه و سقف اين بنا آراسته به كاشىهاى نفيس معرق بوده كه در ميانۀ قرن سيزدهم به وسيلۀ كيكاوس ميرزا، فرزند فتحعلى شاه - كه آن هنگام حاكم قم بود - با آينه پوشيده شده است.
متن كتيبهاى هم كه نام كيكاوس در آن است در صفحۀ 55 آمده است. (ونيز بنگريد: صفحات 262 1/- 263، 274، 275، 276، 321) و فرمانى هم خطاب از فتحعلى شاه به وى در ج1، ص348 آمده است.»
كيكاوس ميرزا در قضاياى اصفهان هم در سال 1266 نقشى داشته كه گزارش آن در بيشتر تواريخ قاجاريه آمده و آن سركوب شورشى بوده كه در اين شهر رخ داده است. جالب است كه در اين كتاب هم اشاره به حاكم وقت اصفهان، (زمان نگارش اين گزارش 1353 - 1354) يعنى گرجى كرده و او را ارمنىزاده دانسته و متهم به حيلهگرى كرده است. اين نكته در بخش مربوط به عتبات است كه در جاى ديگر آن را ارائه خواهيم كرد. در آنجا در بارۀ خرهاى مصرى كه فاصله ميان كاظمين و بغداد را سريع طى مىكنند، مىنويسند:
«خر مصرى بسيارى در درب قلعۀ آن هست، به جزئى كرايه داده، به شهر بغداد مىروند، مىآيند. دايم در كارند، بلكه اتصالى دارد. بسيار راهوار و زيرك. خرهايى هستند به خلاف پارهاى حيوانات ناطق، مثل حكام معاصرين، خاصه حاكم