128توضيح مى‌دهد كه اين كار اشتباه بوده است. وى معتقد است اين اشتباه در سدۀ دهم، در عصر سلطان سليم رخ داده است. هنگامى‌كه او دستور داد ستون‌هاى مسجد را سنگ مرمر كنند.

شايد به گفتۀ برزنجى، اين اشتباه از نظر ابن فرحون نشأت گرفته باشد. وى معتقد بود ستون توبه همان ستونى است كه به پنجرۀ حجره چسبيده است و طبيعى است كه ستون محرس و وفود نيز بايد پشت ستون توبه از جانب شمال قرار مى‌گرفتند. به همين دليل و با اين تصور كه گفتۀ ابن فرحون صحيح است، روى اين دو ستون كه پشت آن‌ها به پنجره چسبيده، اين نام‌ها نوشته شده است. برزنجى تلاش كرد تا در نوسازى مجيديه كه در سال 1277ق. رخ داد، مسؤولين نوسازى را قانع كند تا محل صحيح اين دو ستون را تعيين كنند، اما على رغم اين‌كه نظر وى با دلايل و براهين محكمى نيز همراه بود، مورد قبول مسؤولان بازسازى حرم قرار نگرفت. هرچند بسيارى از اهالى مدينه در آن زمان، به درستى نظر وى اقراركردند. (شهرى، صص63 و 64 ، 2001م.)

7. ستون مربّعة القبر:

اين ستون به نام مقام جبرئيل(ع) نيز معروف است. (سمهودى، ج2، ص186 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.) و در حائز عمر بن عبد العزيز و در محل تلاقى ديوار غربى حائز، از جهت شمال در رديف ستون وفود قرار گرفته است.

بين اين دو ستون (ستون وفود و ستون مربّعة القبر)، ستونى چسبيده به پنجره در داخل مقصوره قرار داردكه در شرق ستون وفود است. (سمهودى، ج2، ص186 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.)

اين ستون در سال 887 ق. در عهد قايتباى در داخل مقصورۀ مشبّكى قرار گرفت كه گرد حجرۀ شريف نبوى كشيده شد. (سمهودى، ج2، ص178 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.)

احاديث نقل شده دربارۀ ستون مربعة القبر:

ابن زباله و يحيى به سند سليمان بن سالم از مسلم بن ابى مريم و ديگران نقل مى‌كند:

درب خانۀ فاطمه زهرا(س) در مقصوره‌اى است‌كه در اطراف قبر قرارگرفته است. سليمان مى‌گويد: مسلم به من گفت:

نماز در اين مكان را از دست مده كه اين مكان باب فاطمۀ زهرا(س) است. درى كه حضرت على(ع) از آن وارد مى‌شد و نزد ايشان مى‌رفت. (ابن زباله، ص103، اول، 1424ق./ سمهودى، ج2، ص186 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.).