127

5. ستون محرس:

اين ستون، به ستون على بن ابى طالب(ع) نيز معروف شده و پشت ستون توبه از سمت شمال واقع است. ستون محرس روبه‌روى لنگۀ در كوچكى است كه پيامبر(ص) هنگامى كه در خانۀ عايشه بودند، براى ورود به روضۀ شريفه و اداى نماز از آن خارج مى‌شدند. (فيروز آبادى، ج1، ص402، اول، 1423ق./ سمهودى، ج2، ص185 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.).

وجه تسميۀ اين ستون، روايتى است كه يحيى آن را اينگونه نقل كرده است:

«موسى بن سلمه مى‌گويد: از جعفر بن عبيد الله بن حسين دربارۀ ستون على بن ابى طالب(ع) پرسيدم. وى پاسخ داد: اين ستون محل نگهبانى بوده است. على بن ابى طالب(ع) در جهتى مى‌نشست كه به سمت قبر و نيز جلوى باب رسول الله(ص) بود و از آن حضرت پاسدارى و حفاظت مى‌كرد.» (فيروز آبادى، ج1، ص402، اول، 1423ق./ سمهودى، ج2، ص184، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.)

6. ستون وفود:

اين ستون، پشتِ ستونِ حرس [محرس] از جانب شمال واقع شده و آخرين ستون از ستون‌هاى روضۀ شريف نبوى است كه به صحن ختم مى‌شوند. روى اين ستون عبارت « هذه أسطوانة الوفود » نقش بسته است، (سمهودى، ج2، ص449 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.).

وجه تسميۀ ستون وفود آن است كه پيامبرخدا(ص) هنگام ملاقات با فرستاده‌هاى قبايل عرب، كنار اين ستون مى‌نشست، (همان).

افزون بر اين، ستون وفود با نام «مجلس القلاده» نيز شناخته مى‌شود؛ زيرا صحابى بزرگوار و فاضلى از ميا صحابۀ پيامبر(ص) در كنار اين ستون مى‌نشستند، (همان).

بنا بر آن‌چه تا كنون گفته شد، مشخص مى‌شود كه ستون محرس از جهت شمال و بدون فاصله، بعد از ستون توبه قرار گرفته است. پشتِ آن (ستون محرس) نيز ستون وفود قرار دارد. اين در حالى است كه اسم اين دو ستون بر روى دو ستون موازى كه در سمتِ شرقى آن‌ها هستند، نوشته شده است. البرزنجى در كتاب نزهة الناظرين (بَرْزَنْجى، صص162 - 164، بى‌تا.) ¹