106ستون سيوم، ستون مربعه است و آن را «مقام جبرئيل» گويند و آن ستون مابين ستون وفود و استوان متهجّد است.
ستون چهارم، ستون تهجّد است و آن مقام نماز تهجّد نبى - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - و در او محرابى است كه چون بر آن محراب استقبال كرده شود، باب جبرئيل - عليه السلام - در يسار مىشود.
پنجم ستون حنّانه است، و آن در خلف محراب نبى است - صلّى الله عليه [وآله] وسلّم - و آن چوب خرماى بوده است كه حضرت - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - بر بالاى آن خطبه مىخواندهاند، بعد از مدتى كه به جهت ايشان شخصى منبرى ساخته آورده و حضرت - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - آن منبر را قبول كردهاند و به جاى آن چوب خرما گذاشتهاند. نقل است كه چون آن چوب را برداشتند. او همچون شتر بچهاى كه از مادرش جدا سازند، فرياد مىكرده. حضرت صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - دست مبارك بَر او كشيده، او را نوازش كرده به بهشت بشارت داده، در عقب محراب نشاندهاند. بعد از مدتى كه عمارات در مسجد شريف واقع شده، بر بالاى آن چوب، ستون سنگين گذاشتهاند. ستون حنانه كه مشهور است، عبارت از آن است، اما در اين ولا آن ستون را ستون مخلّق گويند، و بر آن نوشتهاند كه «هذا استوان المخلق» . مخلّق معجمه و تشديد لام و قاف بعده، رنگ كردن چيزى به زعفران گويند و آن ستون را به جهت آنكه عثمان [بن] مظعون كه يكى از صحابۀ كبار است، آب دهن بَر او انداخته بوده، به زعفران رنگ كرده بوده و بيان آن واقعه در كتب حديث مذكور است.
اين است بيان ستونهايى كه دعا در آنجا مستجاب است خصوصاً، و الاّ عموماً جميع ستونهايى كه در مسجد نبوى است عمود نور و محلّ فيض ربّ غفور است.
هر يك ز ستون مسجد خواجه ما
فصل [ششم] در بيان حدود حجره منيفه و كيفيت قبور شريفه
بدان كه حجرۀ شريفه از حدّ شرق تا ديوار غربى، هفت و نيم گز است و ثمن گز است؛ و از حدّ شمالى تا جانب جنوبى، يازده [و] نيم گز است و در تصوير حجرۀ شريفه «صاحب تاريخ» گفته است، شك نيست در آنكه بنايى كه در درون خانه ظاهر است مربع است و ابننجار و اتباع