103انگشت مضمومه است و آن را ذراع محمدى گويند. كما قال الزيلعى «طُولُها أَرْبعةُ و عشْرُون إصْبَعاً» وعرضها كل اصبع بستة حباب من شعر يلصّق ظهرها ببطنها.
فصل سيوم در تعيين عدد ستونهاى حرم محترم شريف
مجموع سيصد و پانزده ستون است بدين تفصيل كه هشتاد و شش ستون در مسجد اصلى نبى است كه - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - طولاً و عرضاً نُه قطار در نُه قطار است الاّ آنكه در چند جا دو ستون با هم ملصق است و در زيادتى عثمان هژده ستون كه آن از باب السلام تا مواجه نبى الكرام است - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - تا حدّ شامى كه عرضاً چهار ستون، طولاً بيست و سه ستون نود [و] دو ستون است؛ و در جانب شرق از باب النساء تا كُنج ديوار شامى عرضاً سه ستون، طولاً پانزده ستون چهل [و] پنج ستون است و در جنب شمالى كه كنج ديوار عبارت از آن است پنجاه و پنج ستون است، عرضاً چهار ستون، طولاً چهارده الاّ يك قطار كه سيزده ستون است؛ و در صفّه مقام اصحاب صفّه است، پنج ستون است. و در مسجد نبى - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - چهار ستون است و در درون حايطه حجرۀ شريفه، ده ستون است.
هر ستون كش به مسجد نبوى است
فصل چهارم در بيان محرابهاى حرم محترم
بدان كه مسجد شريف حرم منيف مشتمل بر پنج محراب است؛ دو محراب در مسجد قديم است و منبر منير در ميانه آن دو محراب است.
محراب قديم كه در زمان نبى - عليه السلام - بوده، در ميان منبر شريف و حجرۀ نظيف است.
و محراب دويم ميان منبر منير و ضلع مغربى مسجد قديم است و اين محراب را متأخرين در تاريخ هشتصد و يك [801] به 1جهت نزاع و مصالحه ميان جماعت حنفيه و شافعيه ساختهاند تا هر كدام از اين دو جماعت، روز در ميان، در محراب نبى - عليه السلام - قيام به جهت اقدام صلات نمايند.
و محراب سِيم در عقب محراب نبى است - عليه السلام - از جانب حيات آن مسجد كه آن را سيدنا عثمان در ايام خلافت خود از كثرت جمعيت بنا كرده و در اين ولاء 2نيز در ايام خلافت قافلهها و موسم حج مصر و شام، از كثرت ازدحام ايام در آن مقام نموده، نماز را به اقدام