161در سال 1389 كه آيت الله حكيم به مدينه مشرّف و ميهمان حكومت شد، در حسينيۀ محسنيه (نزديك مسجد بلال و حرم شريف) با شيخ العمرى ملاقات كرد. اين حسينيه متأسفانه تخريب و به مكانى ديگر منتقل شد. در سال 1403 نيز آقاى خوئينىها از طرف حضرت امام خمينى (رحمة الله عليه) در همان حسينيه با ايشان ديدار كرد.
در حال حاضر، حسينيه به اين مزرعه منتقل شده است و الحمد لله ما كمى آزادى را احساس كردهايم. از زمان حكومت «ملك عبدالله» آرامش و سكونى در امور شيعيان حاكم شده است. اميدواريم اين حالت ادامه يابد و شيعيان همچون ديگر هموطنان به حقوق خود برسند.
در گذشته، بيشتر شيعيان مدينه يا در مزارع كشاورزى مىكردند يا به كارهاى ابتدايى ديگرى مانند: كارگرى و فروش گوشت و غيره مىپرداختند، اما اكنون فرزندان شيعيان، به تحصيلات عاليه، شغل دولتى يا معلمى و وضعيت اقتصادى و معيشتى بهترى دست يافتهاند.
از نظر تركيب جمعيت نيز، در آن زمان بيشتر ساكنان مدينه شيعيان بودند و غير از «سادات حسينى» ، «جعافره» و «نخيليين» كسى در اين شهر نبود. تنها تعدادى كم از اهل سنت وجود داشتند كه از بقاياى حجاج بودند و جايگاه مهمى نداشتند، اما به مرور زمان، جمعيت آنها افزايش يافت و شيعيان نيز به اجبار از مدينه خارج شدند؛ به طورى كه امروز جمعيت برادران اهل سنت بيشتر از شيعيان است.
* از فعاليت هاى آيت الله العمرى در مدينۀ منوره براى خوانندگان ما بگوييد.
شيخ العمرى با زحمات فراوان اين حوزۀ شيعى را در ميان فشارهاى بسيار حفظ كرد و در آن، احكام دين و معارف را آموزش و طلاب را پرورش داد و آنها را براى تبليغ به مناطق مختلف عربستان فرستاد. وى احكام، فقه و حديث تدريس مىكرد و به برگزارى مجلس عزاى امام حسين (ع) و ملاقات با مؤمنان در موسم حج و ديدار با شخصيتها و علماى جهان اسلام اهتمام ويژهاى داشت.
در حقيقت، خودش را وقف خدمت به مؤمنان كرد. هشتاد سال به تبليغ معارف دينى پرداخت. از نظر فعاليتهاى اجتماعى نيز براى مردم جلسات مختلف معارف برپا نمود و